سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی حبوبات

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مصطفی گواهی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهید باهنر کرمان
الیکا شجیع – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

تنش شوری و مبارزه با آن از عمده مسائلی است که بشر از هزاران سال پیش تا کنون با آن دست به گریبان بوده است. بگونه ای که این تنش ها می توان یکی از علل کاهش قابلیت اراضی در تولید محصولات کشاورزی بر شمرد. خاک های شور و قلیا در مناطق خشک ونیمه خشک ایران توسعه یافته و سطحی معادل ۱۵ میلیون هکتار از اراضی کشور را پوشش می دهد. بمنظور بررسی اثرات سطوح مختلف شوری بر روی جوانه زنی و رشد گیاهچه عدس (رقم محلی شهر بابک ) آزمایشی بصورت طرح کاملا تصادفی (C.R.D) با سه تکرار در سال ۱۳۸۴ در آزمایشگاه دانشکده کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان انجام شد. در این آزمایش تاثیر ۵ سطح شوری صفر، ۴، ۸، ۱۲، ۱۶ دسی زیمنس بر متر بر روی مولفه های جوانه زنی و رشد گیاهچه عدس محلی شهر بابک مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آماری نشان داد که اثرات شوری بر رویدرصد جوانه زنی، طول ریشه چه و طول ساقه چه معنی دار است. بطور کلی با افزایش شوری درصد جوانه زنی نیز کاهش یافت. بیشترین درصد جوانه زنی مربوط به تیمار شاهد با ۱۰۰% و کمترین مربوط به Ec=16با ۲۸/۵۵% بود. با افزایش شوری و متناسب با آن طول ریشه چه و ساقه چه کاهش یافت. با توجه به مولفه های جوانه زنی و رشد ریشه چه و ساقه چه می توان چنین نتیجه گرفت که عدس محلی شهر بابک از نظر جوانه زنی به بالاتر از Ec=4 حساس می باشد.