سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سید نادر موسویان – دستیارعلمی دانشگاه پیام نور
شاپور لر زاده – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
فرشاد ابراهیم پور – استادیاردانشکده کشاورزی دانشگاه پیام نور
سید هاشم موسوی – کارشناس ارشدزراعت، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین

چکیده:

به منظور بررسی تأثیر نسبت اختلاط و مقادیر مختلف نیتروژن بر عملکرد دانه در زراعت مخلوط ذرت و آفتابگردان آزمایشی به صورت کرت های یکبار خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار در مزرعه آموزشی و تحقیقاتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر در سال زراعی ۱۳۸۴-۱۳۸۳ به مرحله اجرا در آمد . سطوح مختلف کود نیتروژن (۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار ) به عنوان کرت های اصلی و نسبت های اختلاط ذرت و آفتابگردان به عنوان کرتهای فرعی در نظر گرفته شدند . نسبت های اختلاط شامل S1 (صد درصد آفتابگردان)، S2 (بیست و پنج درصد ذرت و ۷۵ درصد آفتابگردان)، S3 (پنجاه درصد ذرت و ۵۰ درصد آفتابگردان)، S4 (هفتاد و پنج درصد ذرت و ۲۵ درصد آفتابگردان) و S5 ( صد درصد ذرت) بودند. بیشترین و کمترین عملکرد دانه ذرت در تیمارهای کود نیتروژن به ترتیب به مقادیر کودی ۱۵۰ و ۵۰ کیلوگرم در هکتار اختصاص داشت. عملکرد دانه آفتابگردان در تیمارهای کودی ۱۰۰ و ۵۰ کیلوگرم در هکتار به ترتیب بیشترین و کمترین مقدار بود . کاهش نسبت ذرت در تیمارهای اختلاط باعث کاهش عملکرد دانه این گیاه شد، کاهش عملکرد دانه با کاهش تعداد ردیف در بلال و تعداد دانه در بلال مرتبط بود . بیشترین و کمترین مقدار عملکرد دانه در نسبت های اختلاط آفتابگردان به کشت خالص آن و نسبت اختلاط ۷۵ درصد ذرت + ۲۵ درصد آفتابگردان اختصاص داشت . کاهش تعداد دانه در طبق و وزن هزار دانه موجب کاهش عملکرد دانه در نسبت اختلاط ۷۵ درصد ذرت + ۲۵ درصد آفتابگردان شد. کاهش سهم آفتابگردان در نسبت اختلاط افزایش درصد روغن را به همراه داشت.