سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

مجتبی مهربانیان – دانشجوی کارشناسی دانشگاه تهران
احمدرضا اخوتیان اردکانی – کارشناس بخش خاک و آب مرکز تحقیقات کشاورزی یزد
غلامرضا ثواقبی فیروزآبادی – دانشیار دانشگاه تهران
کاظم زمانیان – دانشجوی دکترای دانشگاه تهران

چکیده:

انار ) ) Punica granatum یکی از گیاهان بومی ایران است و ایران به عنوان یکی از بزرگترین تولیدکنندگان این محصول بر طبق آمار دارای سطح زیر کشتی حدود ۵۰۰۰۰ هکتار درخت بارده و متوسط عملکرد آبی آن ۱۱۳۵۶ کیلوگرم در هکتار و عملکرد دیم آن ۱۱۸۰۸ کیلوگرم در هکتار و در مجموع، تولید انار حدود ۵۷۰ هزار تن در سالpH =8/4و شوری حدود ۶ دسی زیمنس بر متر به خوبی رشد می کند و نسبت به کمی رطوبت بسیار مقاوم است اما برای تولید محصول مرغوب و فراوان در مناطق خشک به آبیاری منظم نیاز دارد [.۲] که این امر میتواند به شورشدن بیشتر خاک در چنین مناطقی منجر شود بویژه آنکه عموماً از منابع آبی نامناسب نیز برای آبیاری استفاده میگردد که مشکلاتی را برای رشد گیاه و تولید محصول ایجاد می نماید . پاتیل و واقمار (۱۹۸۲) در مطالعهای تحمل قلمههای انار را در شوریهای مختلف آب آبیاری مورد مطالعه قرار دادند که مشخص گردید با افزایش شوری آب آبیاری ، ارتفاع گیاه ، تعداد برگها و قطر ساقهها کاهش یافت و قلمهها در شوری ۱۲ دسی زیمنس بر متر، پس از ۳۰۰ روز خشک شدند [.۴] نائینی (۱۳۷۵) اثر تیمارهای مختلف کلرورسدیم را روی قلمههای سه رقم تجارتی انار ( الک ترش ، ملس
ترش و ملس شیرین ) و تأثیر آن روی شاخصهای رشد مانند طول ساقه ، سطح برگ و نیز مقدار قندهای محلول و جذب شده و نیز انتقال برخی عناصر معدنی بررسی و مشاهده کرد اختلاف معنیداری بین میزان کاهش رشد این سه رقم با افزایش غلظت کلرورسدیم وجود ندارد و میزان قندهای محلول در برگهای هر سه رقم با افزایش غلظت کلرورسدیم آب آبیاری کاهش یافت [.۳] استان یزد با سطح زیرکشت ۸۰۰۰ هکتار [۱] یکی از مراکز عمده تولید انار کشور است و با توجه به عوامل نامساعد جوی و اقلیم گرم وخشک و شوری منابع آب و خاک استان، این تحقیق با هدف مقایسه ارقام مختلف انار نسبت به شوری و معرفی مقاومترین ارقام صورت گرفت .