سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

اسماعیل حقیقت – کارشناس بخش تحقیقات خاک و آب اصفهان
مصلح الدین رضایی – عضو هیات علمی بخش تحقیقات خاک و آب اصفهان

چکیده:

به منظور بررسیاثرات متابل عمق و شوری آب آبیاری بر روی گیاه خیار با روش آبیاری قطره ای ازمایشی طی سالهای ۸۲-۸۱ در ایستگاه تحقیقات زهکشی و اصلاح اراضی رودشت اصفهان اجرا گردید.دراین بررسی سه سطح شوری آب آبیاری شامل: ۲، ۵و ۸ دسی زیمنس بر متر (Q3,Q2, Q1) به عنوان فاکتور اصلی و سه تیمار عمق آب آبیاری به ترتیب، آبیاری بر اساس ۶۵، ۸۰ و ۹۵ درصد بتخیر از تشت کلاس (I3, I2, I1) A به عنوان فاکتور فرعی در سه تکرار و در قالب طرح آماری بلوکهای کامل تصادفی بصورت پلانهای یک بار خرده شده اجرا شد.
افزایش شوری آب آبیاری موجب کاهش معنی دار (//-۰/۰۱) عملکرد میوه و کارایی مصرف آب (WUE) می گردد. میانگین عملکرد خیار در تیمارهای کیفیت آب ابیاری به ترتیب ۳۹/۴ ، ۲۷/۹۱ و ۱۸/۰۰ تن در هکتار بود و میزان کاهش عملکرد میوه در تیمارهای Q3 , Q2 نسبت به تیمار Q1 بترتیب ۲۹/۲ و ۵۴/۳۱ درصد بود. کارایی مصرف آب (WUE) با افزایش شوری آب آبیاری کاهش نشان داد و در تیمارهای شوری آب آبیاری به ترتیب ۱۰/۴۱، ۷/۴۷، ۴/۸۳ کیلوگرم میوه بر متر مکعب آب مصرف شده بود که در سه گروه آماری مجزا قرار گرفتند.
عمق آب آبیاری بصورت معنی داری (//-۰/۰۱) بر عملکرد میوه و کارایی مصرف آب (WUE) موثر بوده است. با افزایش مقدار آب آبیاری از ۶۵ به ۸۰ و ۹۵ درصد تبخیر از تشت کلاس A، میانگین عملکرد محصول در واحد سطح از ۱۷/۷۲ به ۲۷/۱۹ و ۴۰/۴۱ تن در هکتار افزایش یافت. بر اساس نتایج این پژوهش چون عملکرد محصول با افزایش عمق آب ابیاری افزایش نشا ن داد مقدار آب آبیاری کمتر از ۹۵ درصد تبخیر از تشت کلاس A برای خیار قابل توصیه نمی باشد. اثر متقابل شوری و عمق آب آبیاری نیز نشان داد که در هرتیمار شوری با افزایش عمق آب آبیاری عملکرد محصول افزایش نشان می دهد و در هر تیمار عمق آب آبیاری با افزایش شوری آب آبیاری عملکرد کاهش داشته است. بیشترین میزانعملکرد ۵۸/۸ تن در هکتار باکارایی مصرف آب ۱۴/۰۳ کیلوگرم بر متر مکعب مربوط به تیمار Q113 (شورری آب آبیاری ۲ دسی زیمنس بر متر و آبیاری بر اساس ۹۵ درصد تبخیر از تشت کلاس A) بدست آمد.