سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: سیزدهمین همایش علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران و سومین همایش علوم و تکنولوژی بذر ایران
تعداد صفحات: ۴
نویسنده(ها):
جلال قنبری – کارشناس ارشد زراعت و عضو انجمن پژوهشگران جوان
غلامرضا خواجوئی نژاد – استادیار بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
قاسم محمدی نژاد – دانشیار بخش زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:
در این بررسی اثر متقابل ژنوتیپ در محیط و سازگاری زیره سبز با استفاده از ۹ اکوتیپ در ۵ محیط مختلف شامل ۵ تاریخ کاشت در کرمان مورد مطالعه قرار گرفت و عملکرد دانه و صفات مورفولوژیک ارزیابی گردید. نتایج بهدست آمده نشان از تفاوت اکوتیپها در محیطهای مختلف از نظر عملکرد دانه داشت که بیانگر اثر متقابل تغییر در رتبه برای این صفت بود. بهمنظور ارزیابی سازگاری ضریب رگرسیون خطی براساس شاخص محیطی محاسبه گردید. براساس نتایج میتوان گفت که تمامی اکوتیپها حائز سازگاری عمومی مطلوباند، اما باتوجه به تفاوت قابل ملاحظه در ضرایب رگرسیونی حاصل و عملکرد اکوتیپها میتوان گفت که اکوتیپ سمنان (۰/۰۹۸-=b) دارای سازگاری خصوصی با محیطهای نامساعد و اکوتیپ کرمان (۲/۲۵۸=b) دارای سازگاری خصوصی با محیطهای مساعد می باشند. اکوتیپ خراسان شمالی نیز با ۱/۱۸۹=b و با توجه به عملکرد بالایی که داشت دارای سازگاری عمومی مطلوب میباشد. بنابراین اکوتیپ سمنان جهت کاشت در محیطهای مواجه با تنش، اکوتیپ کرمان جهت کاشت در محیطهای مطلوب و بدون تنشهای محیطی و اکوتیپ خراسان شمالی به عنوان اکوتیپ سازگار با محیطهای مختلف، معرفی میگردند.