سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

فرزاد آهک پز – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآب
فرهاد آهک پز – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی دیم مراغه
مسعود بخشایشی – دانشجوی کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآب
مرتضی شکارچی زاده – دانشجوی کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میاندوآب

چکیده:

این مطالعه به منظور بررسی سازگاری و پایداری عملکرد دانه ارقام آبی گندم الوند، الموت و زرین، در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار و به مدت ۳ سال زراعی (۱۳۸۵-۱۳۸۲) در ۳ شهرستان مراغه، ملکان و میاندوآب اجرا شد . در هر سال و در هر منطقه پس از برداشت، تجزیه واریانس ساده برای عملکرد دانه انجام و در پایان سال سوم در هر منطقه تجزیه واریانس مرکب ( ۳ساله) و در خاتمه تجزیه واریانس مرکب نهایی ( ۳ سال و۳ منطقه) انجام شد. برای تعیین پایداری لاین ها از روش های ضریب تغییرات محیطی، واریانس محیطی، اکووالانس ریک و واریانس پایداری شوکلا استفاده گردید. نتایج حاصل از تجزیه مرکب ۳ سال و ۳ منطقه، نشان داد که اثر متقابل سال × منطقه × ژنوتیپ بر عملکرد دانه از نظر آماری معنی دار بود . بیشترین عملکرد دانه در بین ارقام آزمایشی متعلق به رقم الوند با ۴۹۸۹ کیلوگرم در هکتار بود. نتایج حاصل از تجزیه پایداری به روش واریانس پایداری شوکلا نشان داد که رقم زرین دارای کمترین واریانس درون مکانی در بین ارقام آزمایشی بوده و کمترین و اریانس محیطی نیز متعلق به رقم زرین بود . همچنین نتایج حاصل از روش ضریب تغییرات محیطی و اکووالانس ریک نیز نشان داد که رقم زرین در بین ارقام کمترین میزان را برای این دو شاخص به خود اختصاص میدهد. جمع بندی نتایج حاصل از این بررسی نشان میدهد که رقم زرین از پایداری بالاتری نسبت به سایر ارقام مورد تحقیق برخوردار بوده و کشت آن در مناطق مورد مطالعه توصیه میشود.