سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: سیزدهمین همایش علوم زراعت و اصلاح نباتات ایران و سومین همایش علوم و تکنولوژی بذر ایران
تعداد صفحات: ۹
نویسنده(ها):
حبیب اله قزوینی – کرج، جاده ماهدشت، موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر (شهرک اصلاح بذر)، بخش تحقیقات غلات
حسن خانزاده – مرکز تحقیقات کشاورزی استان اردبیل
شیرعلی کوهکن – مرکز تحقیقات کشاورزی سیستان
حسینعلی فلاح – مرکز تحقیقات کشاورزی استان گلستان

چکیده:
به منظور تعیین پایداری عملکرد دانه ۱۸ رقم و لاین امیدبخش جو و بررسی اثرات متقابل ژنوتیپ × محیط این لاینها به همراه دو شاهد نیمروز/صحرا و EBYTW84-18 در طی سالهای زراعی ۸۸-۱۳۸۶ (به مدت دو سال ) در ۵ ایستگاه منطقه گرم کشور شامل ایستگاههای اهواز، زابل، مغان، گنبد و داراب در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در آزمایش یکنواخت سراسری مورد بررسی قرار گرفتند. عملکرد ارقام و لاینهای مورد بررسی پس از جمع آوری نتایج از مکانهای مختلف مورد تجزیه مرکب قرار گرفت. در تجزیه واریانس مرکب بر روی عملکرد تیمارها ، اختلاف معنی دار برای اثرات متقابل سال × مکان و رقم × مکان و همچنین اثر متقابل سه گانه رقم × مکان × سال محاسبه گردید. ارقام و لاینهای برتر با استفاده از مقایسه میانگین عملکرد به روش دانکن مشخص شدند .لاینهای شماره ۴، ۱۷، ۳ و ۱۴ با داشتن عملکرد ۵/۰۹۸، ۵/۰۰۴، ۴/۹۰۸ و ۴/۸۹۶ تن در هکتار بیشترین مقدار عملکرد را دارا بودند. جهت بررسی دقیق تر اثرات متقابل ژنوتیپ × محیط و تعیین سازگاری ژنوتیپها از روش تجزیه پایداری امی (AMMI) برای تجزیه داده ها استفاده شد. با توجه به معیارهای پایداری مورد استفاده و سایر خصوصیات زراعی مناسب (مقاومت به بیماری، خوابیدگی و تیپ زراعی) ، لاینهای شماره ۳، ۴ و ۱۷ دارای سازگاری بالا در مناطق مختلف اقلیم گرم کشور شناخته شدند.