سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در نگهداشت انرژی
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
مهدی قلی نژاد – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی
مختار بیدی – استادیار، دانشگاه شهید بهشتی
سمیرا کیا – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی
فاطمه هاشمی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی

چکیده:
استفاده از انرژی خورشید برای تولید آب یک رویکرد مناسب در راستای جایگزینی سوختهای فسیلی با انرژی های تجدید پذیر در تولید آب می باشد. در کشور ایران با توجه به کمبود منابع آب شیرین، وجود آب شور در سواحل جنوبی و برخورداری از شدت تابش خورشید مناسب در طول سال می توان از انرژی خورشید برای تولید آب شیرین استفاده کرد. در پژوهش حاضر ابتدا یک واحد آب شیرین کن خورشیدی نوع چند اثرهMED مجهز به کلکتورهای سهموی با استفاده از معادلات ترمودینامیکی انرژی و انتقال حرارت و جرم بصورت تئوری شبیه سازی و تحلیل شده است. موقعیت آب شیرین کن در جزیره قشم درنظر گرفته شده است. برای این منظور یک کد محاسباتی تهیه شده است که در آن میزان تابش دریافتی، حرارت تولیدی و اتلافی کلکتور سهموی و میزان آب شیرین تولیدی واحد آب شیرین کن محاسبه شده است. نتایج خروجی از کد محاسباتی با داده تجربی مقایسه و اعتبار سنجی شده است. سپس تاثیر استفاده از سیستم های ردیاب بر میزان آب شیرین تولیدی از واحد آب شیرین کن خورشیدی بررسی شده است. به این منظور پنج سیستم ردیاب مختلف که کلکتور خورشیدی را حول محورهای مختلف به چرخش در میآورند تا بیشترین تابش را از خورشید دریافت کنند بررسی شده اند. نتایج حاصل رابطهی مستقیم بین پروفیل آب شیرین و پروفیل تابش را نشان میدهند. همچنین میزان حرارت تولیدی و اتلافی کلکتور نیز تغییراتی مشابه تغییرات تابش را نشان می دهد. درصورتی که واحد آب شیرینکن برای مناطقی استفاده شود که نیاز به آب شیرین در فصل زمستان بیشتر باشد، استفاده از سیستم ردیاب که حول محور قطبی یا محور غربی شرقی چرخش میکند مناسب خواهد بود. ولی چنانچه هدف تامین آب شیرین در فصل تابستان باشد بهترین سیستم ردیاب سیستم چرخش حول محور شمالی جنوبی خواهد بود. اگر در کل طول سال نیاز به تولید آب شیرین احساس شود سیستم چرخش حول محور قطبی مناسبترین گزینه میباشد