سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: نخستین کنفرانس بین المللی تکنولوژی بتن

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا شایگان فرد – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه یزد
محمد فروغی – استادیار گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه یزد

چکیده:

استفاده از تکیه گاههای جداساز لرزه ای (Base isolation) یکی از روشهای پذیرفته شده جهت بهسازی لرزه ای از جمله پلهای بتنی می باشد. مشکل اساسی هنگام استفاده از جداسازی های لرزه ای، ایجاد تغییر مکان و شتاب زیاد تحمیلی به سازه هنگامی که تحت زلزله های شدید از جمله زلزله های نزدیک گسل قرار می گیرد، می باشد، ابتدایی ترین روش برای حل این مشکل استفاده از جداسازهایی با سطح مقطع بزرگتر می باشد در این مقاله روشی دیگر که استفاده از میراگر الحاقی در کنار تکیه گاههای لاستیکی (LRB) که از متداولترین سیستمهای جداساز می باشد، پیشنهاد و بررسی می گردد.