سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: هفتمین همایش علمی دانشجویی مهندسی مواد و متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

اکبر اسحاقی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی متالورژی و مواد – پردیس دانشکدههای فنی – د
حمید رضا قاسمی منفرد راد – دانشیار دانشکده مهندسی متالورژی و مواد – پردیس دانشکدههای فنی – دانشگاه
جعفر راثی زاده غنی – استادیار دانشکده مهندسی متالورژی و مواد – پردیس دانشکدههای فنی – دانشگ
رضا تقی آبادی – دانشجوی دکترای مهندسی متالورژی و مواد – پردیس دانشکدههای فنی – دانشگاه

چکیده:

اغلب آلیاژهای تجاری آلومینیم-سیلیسیم از خواص مناسبی همچون سیالیت و ریخته گری مطلوب، مقاومت به سایش و خوردگی مناسب و قابلیت کسب استحکام به وزن بالا پس از عملیات حرارتی‌برخوردار می‌باشند.عنصر آهن نیز به صورت ناخالصی در این آلیاژ وجود داشته و با توجه به افت شدید حلالیت آهن در آلومینیم طی انجماد آلیاژهای Al-Si، این عنصر به صورت ترکیبات بین فلزی سوزنی شکل β-Al5FeSi در زمینه رسوب می نماید. وجود فاز بتا (β) به دلیل برخورداری از لبه های تیز، بالا بودن نسبت طول به عرض و استحکام ضعیف با زمینه موجب افزایش نقاط تمرکز تنش شده و باعث افت شدید خواص مکانیکی و تریبولوژیکی این آلیاژ می گردد. در این تحقیق ۱/۲ درصد وزنی آهن به آلیاژ هیپویوتکتیک آلومینیم-سیلیسیم افزوده شد و تاثیر اعمال بارهای مختلف در محدوده ۸۰-۲۰ نیوتن بر رفتار تریبولوژیکی در دو شرایط ریختگی و عملیات حرارتی شده بررسی گردید. نتایج نشان می دهند که نمونه‌های عملیات حرارتی شده به دلیل ایجاد تغییرات ریز ساختاری در زمینه از جمله کاهش طول و کسر حجمی تیغه های فاز بتا، کروی شدن ذرات سیلیسیم یوتکتیک و افزایش سختی باعث افزایش مقاومت به سایش مثلاً تا حدود ۴۰ درصد در بار ۴۰ نیوتن می‌گردد.