سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش ملی فرسایش و رسوب

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علیرضا واعظی – دانشجوی دکتری خاک شناسی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

شاخص های فرسایش پذیری عمدتا بر اساس ویژگی هایی استوار هستند که بر پراکنش خاک، دانه بندی خاک، پایداری خاکدانه و انتقال به وسیله جریان آب اثر می گذارند. فرسایش پذیری خاک یکی از عوامل مهم در مدل های فرسایشی است. در رابطه جهانی فرسایش خاک، فرسایش پذیری خاک از روی بافت، ساختمان، مقدار ماده آلی و نفوذپذیری خاک تنها بر اساس بخشی از ویژگی های ذاتی خاککه عمدتا فیزیکی هستند، استوار است. در حالی که فرسایش پذیری درکنار ویژگی های فیزیکی ممکن است تحت تاثیر سایر ویژگی های خاک (شیمیایی و مکانیکی) نیز قرار گیرد. از سوی دیگر این معادله بر اساس باران های مناطق نیمه مرطوب آمریکایمرکزی در خاک های تقریبا غیر آهکی ارائه شده است. در حالی که بیشتر نقاط کشور جز مناطق خشک و نیمه خشک بوده و خاکها اغلب آهکی هستند. از این رو استفاده از این معادله برای برآورد فرسایش پذیری در خاکهای آهکی مناطق نیمه خشک ایران نمی تواند برآوردی صحیح از فرسایش پذیری خاک ارائه دهد. فرسایش پذیری خاک در کنار ویژگی های ذاتی خاک (بافت و …) که موجب تغییرپذیری مکانی فرسایش پذیری میشوند، به ویژگی های غیر ذاتی خاک از جمله پایداری خاکدانه ها نیز بستگی دارد. این ویژگی ها در طی سال بر اثر مدیریت های مختلف خاکی تغییر می یابند. از این رو فرسایش پذیری خاک دارای تغییر پذیری زمانی نیز است. بنابراین بررسی عوامل موثر بر فرسایش پذیری خاک در خاکهای آهنکی مناطق نیمه خشک و شناخت عوامل موثر در تغییر پذیری زمانی و مکانی فرسایش پذیری حائز اهمیت است.