سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهران کدخدایان – دانشیار ، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مکانیک
احمد عرفانی مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مک

چکیده:

با توجه به کاربرد روزافزون لوله ای شکل در صنایع مختلف به دلیل دارا بودن مقاومت خمشی بالاتر و در عین حال وزن کمتر در مقایسه با قطعات توپر استفاده از روش هیدروفرمینگ بسیار گسترش یافته است. در این روش از اعمال همزمان بار محوری و فشار داخلی در داخل قالب مورد نظرف قطعه شکل داده می شود. با توجه به پیچیدگی روش پارامترهای زیادی برای تولید قطعات مختلف موثر می باشند. یکی از مهمترین پارامترها طراحی مسیر بارگذاری می باشد. مفهوم طراحی مسیر بارگذاری تعیین توزیع بهینه فشار بر حسب زمان و همچنین بار محوری یا جابجائی پانچ های محوری بر حسب زمان می باشد. اما امروزه علاوه بر این دو پارامتر موثر بارگذاری، طراحی مناسب برای پانج متقابل بر حسب زمان به منظور کنترل رفتار لوله در ناحیه تغییر شکل نیز حائز اهمیت شده است. رفتار پانچ متقابل در روش هیدروفرمینگ به طور مستقل مورد تحلیل و ارزیابی قرار می گیرد. بنابراین تعیین رفتار بهینه برای پانچ متقابل مستلزم انجام آزمایشات مختلف و صرف هزینه و وقت فراوان می باشد. یکی از کاربردهای اصلی روش هیدروفرمینگ ساخت انواع اتصالات با زاویه های مختلف می باشد. که از آن جمله می توان به اتصالات Y شکل اشاره نمود. به عنوان کاربرد این اتصال می توان به سیستم اتصالات گازهای خروجی در روی موتورهای احتراق داخل اشاره کرد که سه عدد از این اتصال مورد استفاده قرار گرفته می شود. علیرغم کاربرد گسترده این قطعه پژوهش های اندکی در این زمینه انجام شده است. در این مقاله با استفاده از روش اجزا محدود چگونگی تاثیر استفاده از پانچ متقابل در فرآیند هیدروفرمینگ Y شکل لوله بررسی شده است.