سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

اردوان ذوالفقاران – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی

چکیده:

به منظور مطالعه و تحقیق بر روی استفاده از پساب های تصفیه شده صنعتی به عنوان یک منبع آب در کشاورزی و بررسی جنبه های مثبت و منفی آن در مقایسه با کاربرد آب ممولی بر روی گیاه و خاک ، یک ازمایش مزرعه ایدر قالب بلوکهای کامل تصادفی با ۴ تیمار و در ۳ تکرار بر روی گوجه فرنگی و خیار انجام شد. این طرح در مزرعهمرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان خراسان طی سال های ۱۳۷۸، ۱۳۷۹، ۱۳۸۰ اجرا گردید. تیمارهای اعمال شده عبارتند از : ۱- ابیاری با پساب در تمام طول دوره رشد(t1) 2- یک نوبت ابیاری با پساب و دو نوبت آبیاری با آب چاه (۳۳ درصد پاب و ۶۷ درصد آب چاه ) (t2) 3- یک نوبت آبیاری با پساب و یک نوبت آبیاری با آب معمولی (۵۰ درصد آب فاضلاب و ۵۰ درصداب فاضلاب) (t3) 4- آبیاری با آب چاه (آب معمولی) در تمام طول دوره رشد (t4). پساب از فاضلاب تصفیه شده دو کارخانه نساجی و کارخانه تولید رب و کمپوتواقع درشمال شهر مشهد وآب معمولی از چاهی درنزدیکی مزرعه، تهیهشد. در ابتدایآزمایش از خاک مزرعه جهت انجام آزمایشات شیمیایی و فیزیکی نمونه برداری شد. در هر نوبت برداشت، میوه های کرت وزن و شمارش شدند. عملکرد هر دو محصولگوجه فرنگی و خیار در تیمارهایی که با پساب صنعتی ابیاری شده بودند (تیمارهای t3, t2, t1) بیشتر بود ولی اختلاف بین تیمارها در سطح ۵ درصد معنی دار نبود. نتایج تجزیه شیمیایی خاک درپایان آزمیاش نشان داد که غلظتفلزات سنگین خاک در تیمارهایی که با پساب بیشتری دریافت کرده بودند افزایش داشت و این افزایش بدلیل تجمع این فلزات درخاک مشاهده شد ولی غلظتهیچیک از این فلزات به حد بحرانی نرسید. با این وجود در دراز مدت توصیه میشود که آزمایشات عناصر سنگین درخاک مد نظر قرار گیرد.