سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

غلامرضا فرخی – عضو هیأت علمی دانشگاه پیام نور واحد تفرش
مسعود اکبری فامیله – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
داود ارادتمند اصلی – عضو هیات علمی(استادیار) دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساوه
مهتاب بلادی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر پیریدوکسین و سطوح مختلف کود نیتروژن و اثرات متقابل آنها بر روی فیزیولوژی رشد ، عملکرد و اجزا عملکرد ذرت دانه ای رقم سینگل کراس ۷۰۴ آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده که کرتهای اصلی ، سطوح مختلف کود نیتروژن در سه سطح (۹۰ شاهد-۱۴۰-۱۹۰ کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار ) و کرتهای فرعی مقادیر مختلف پیریدوکسین در سه سطح (صفر شاهد – ۰/۰۱%- ۰/۰۲%) در قا لب طرح پایه بلوک ها ی کامل تصادفی در سه تکرار در سال زراعی ۱۳۸۵ انجام گرفت. تیمار پیریدوکسین به صورت تلقیح با بذر صورت پذیرفت که برای این امر ابتدا بذور ذرت ۷۰۴ را قبل از کشت به مدت ۸ ساعت در آزمایشگاه با پیریدوکسین آغشته نموده و سپس کشت انجام شد . نتایج این تحقیق نشان می دهد که نیتروژن و پیریدوکسین بر افزایش عملکرد و اجزا عملکرد ذرت اثر معنی داری دارند. پیریدوکسین احتمالاً با تاثیر مثبت بر روی روند رشد ریشه باعث افزایش جذب مواد غذایی بویژه نیتروژن گردیده و این افزایش جذب نیتروژن موجب افزایش وزن ماده خشک اند امهای مختلف گیاهی شده است . بر اساس نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری مشخص گردید که ۰/۰۲% تیمار پیریدوکسین و ۱۹۰ کیلوگرم نیتروژن خالص در مقایسه با دیگر تیمارها بیشترین عملکرد و اجزا عملکرد را برای ذرت موجب گردید