سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

عسل روحی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت
مهدی تاجبخش – استادگروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه
محمودرضا سعیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
پریسا نیکزاد – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت

چکیده:

در این تحقیق، سه رقم نخود (ILC 482 ، قزوین و ILC 3279) به وسیله پنج روش پرایمینگ (خیساندن در آب ، پلی اتیلن گلیکول ، کلرید پتاسیم ، جیبرلین و هیدروپرایمینگ) پیش تیمار شدند. در این آزمون دو فاکتور سطوح پرایمینگ ( ۶ تیمار) و رقم ( ۳ رقم) وجود داشت که با استفاده از تجزیه مرکب به صورت اسپیلت پلات در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در دو شرایط تنش و عدم تنش خشکی در سه تکرار تجزیه گردید . نتایج حاصل حاکی از این بود که تیمارهای خیساندن در آب ، جیبرلین و هیدروپرایمینگ سبب کاهش مدت زمان رسیدگی و افزایش ارتفاع بوته ، تعداد غلاف در بوته و وزن خشک بوته شدند. تنش خشکی در مراحل زایشی نسبت به آبیاری کامل باعث کاهش تمام صفات گردید . تیمارهای خیساندن در آب و جیبرلین در شرایط تنش خشکی اثرات مطلوب تری را نسبت به سایر تیمارها داشتند.