سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

برمک جعفری حقیقی – دانشجوی دوره دکتری واحد علوم و تحقیقات اهواز
مجید نبی پور – عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان، استادیار گروه زراعت دانشگاه شهید چمران اهواز
قربان نور محمدی – استاد دانشگاه واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

به منظور شناخت اثر کاربرد سایتوکینین خارجی بر عملکرد گندم ، آزمایشی در سال زراعی ۸۵-۱۳۸۴ در مزرعه آزمایشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با دو فاکتور در چهار تکرار انجام گرفت . دو فاکتور شامل رقم گندم در سه سطح (کراس آزادی ، داراب- ۲ و نیکنژاد) و کاربرد غلظت های مختلف بنزیلآمینوپورین (BAP) در چهار سطح ( ۰، ۲، ۴، و ۶ قسمت در میلیون) در مرحله ظهور کامل سنبله ها (ZGS=58-59 ) بودند. نتایج نشان داد که BAP با غلظت ۶ و ۴ قسمت در میلیون بالاترین دوام برگ پرچم (LAD) بالاترین شاخص کلروفیل و بالاترین طول دوره پرشدن دانه (SFD) و در ضمن کمترین وزن ساقه و برگ پرچم و سرعت پر شدن دانه (SGR) را در هر سه رقم نشان دادند. همچنین این دو تیمار بالاترین وزن دانه را داشتند . با توجه به ثابت بودن سایر اجزا عملکرد ، عملکرد نهایی در این دو تیمار بالاترین و تیمار BAP با غلظت صفر قسمت در میلیون پایینترین عملکرد را داشت (به ترتیب ۷۴۸۲، ۷۴۰۴ و ۵۷۳۴ کیلوگرم در هکتار ). میتوان نتیجه گرفت که کاربرد BAP در مرحله ابتدای پر شدن دانه (مرحله تقسیم سلولی در آندوسپرم) قادر است هم اندازه مقصد را از طریق افزایش تعداد سلولهای آندوسپرم افزوده و در نتیجه محدودیت مقصد را کاهش داده و اندازه مبدا را با افزایش دوام سطح برگ، شاخص کلروفیل و طول پر شدن دانه افزوده و از این طریق باعث افزایش عملکرد گردد.