سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهرانگیز جوکار – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت دانشگاه زابل،
احمد قنبری – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه زابل
حسین غدیری – استاد گروه زراعت دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر کشت مخلوط ذرت و خیار بر کنترل علف های هرز، پژوهشی در سال ١٣٨٣ در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز واقع در کوشکک انجام گرفت . آزمایش به صورت کرت های خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد . کرت اصلی شامل وجین (W) و بدون وجین (w) علف های هرز و کرت فرعی شامل کشت خالص ذرت (M)، کشت خالص خیار (C)، و ۱۰۰% ذرت + ١٠٠ % خیار (MC) و ۱۰۰ % ذرت + ۵۰% خیار (Mc) ، و ۱۰۰% خیار + ٥٠ % ذرت (mC) و ٥٠ % ذرت +۵۰% خیار (mc) بود . ک شت مخلوط با استفاده از طرحهای افزایشی و جایگزینی به دست آمد . نتایج نشان داد که وجین باعث افزایش عملکرد دانه و بیولوژیک ذرت و عملکرد میوه خیارشد (۵%>=α) . کشت مخلوط اثر معنی داری روی عمل کرد دانه و بیولو ژیک ذرت و عملکرد میوه خیار داشت اما تاثیر آن بر شاخص برداشت معنی دار نبود . در خصوص کنترل و مدیریت علف های هرز، کشت های مخلوط در مقایسه با کشت های خالص برتر ی نشان دادند. میزان LER در اغلب تیمارهای مخلوط بزرگتر از یک بود که نشاندهنده برتری کشت مخلوط در مقایسه با کشت خالص می باشد. بیشترین میزان جذب PAR مربوط به تیمار MC و کمترین مقدار مربوط به تیمار Mc بود.