سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دهمین کنگره علوم زراعت و اصلاح نباتات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

محسن رضایی – عضو هیات علمی گروه کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا

چکیده:

به منظور بررسی اثرکم آبیاری بر ارقام گندم و تعیین بهترین روش کم آبیاری و همچنین تعیین مقاوم ترین رقم به خشکی این تحقیق با استفاده از طرح کرت های یک بار خرد شده د ر قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار در سال زراعی ۱۳۸۲ در اراضی مجتمع آزمایشگاهی دانشگاه آزاد اسلامی واحد فسا اجرا گردید . کرت های اصلی شامل سه روش آبیاری معمولی (شاهد)؛ آبیاری یک در میان جویچه ها به صورت متغیر و آبیاری یک در میان جویچه ها به صورت ثابت و کرت های فرعی شامل چهار رقم گندم غالب منطقه فسا (آتیلا؛ استار؛ شیراز و فلات) بودند..نتایج نشان داد که روش کم آبیاری باعث کاهش تعداد دانه در سنبله، تعداد سنبله در واحد سطح، وزن هزار دانه؛ طول سنبله، عملکرد بیولوژیکی و عملکرد در واحد سطح گردید.این در حالی است که شاخص برداشت نیز معنی داری نشد. درصد گلوتن دانه در ارقام مختلف تحت تأثیر کم آبیاری قرار گرفت که این اثر در روش آبیاری یک در میان متغیر مثبت بود و مقدار گلوتن مرطوب در روش آبیاری یک در میان متغیر نسبت به دو روش دیگر آبیاری افزایش داشته است . با توجه به کمبود آب براساس نتایج به دست آمده می توان بجای آبیاری کامل از روش آبیاری یک در میان جویچه ها به صورت متغیر استفاده کرد تا ضمن کاهش مقدار آب مصرفی عملکرد قابل قبول نیز به دست آید.