نفلين سيانيت از نظر ترکيب شـيميايي مخلـوطي از نفلـين و فلدسـپارهاي قليـايي از دو نـوع پتاسـيک و سـديک مي باشد و با فرمول شيميايي تئوريک نشان داده مـي شـود. نفلـين سـيانيت تجـاري شـامل ٢٠% نفلين و حداقل ٦٠% فلدسپار مي باشد. از آن جايي که سنگ معدن نفلين سيانيت با کوارتز متبلـور نمـي شـود، بـر خلاف فلدسپار کوارتز آزاد اين ماده اوليه بسيار اندک و در بيـشتر مـوارد قابـل صـرف نظـر اسـت [١، ٢ و ٣].

سفيدي قطعات توليدي با استفاده از نفلين سيانيت منجر به اجراي طرح هايي مبني بر جايگريني فلدسـپار بـا ايـن ماده در صنعت کاشي و پرسلان مطرح شده است به طوري کـه گزارشـي مبنـي بـر جـايگزيني موفـق فلدسـپار سديک با نفلين سيانيت در کاشي هاي پخت سريع و پرسلاني ارائه شده است [٤ و ٥]. در تحقيق مـشابه ديگـري نيز نتايج جايگزيني نفلين سيانيت با فلدسپار به عنوان گداز آور در توليد چيني هتل ، نشانگر کاهش دمـاي پخـت مي باشد [٦].

مقدار و نوع گداز آور موجود سيستم سه تايي پرسلان ها علاوه بر خواص بدنه حاصل ، دماي پخت را نيـز بـه شـدت تحت تاثير قرار مي دهد. گداز آورها در دماهاي بالا تشکيل فاز شيشه داده و باعث آب بندي حفرات مي شـوند [٧ و ٨].

مقدار و جنس فاز مايع تشکيل شده خـواص مکـانيکي و شـوک پـذيري قطعـه را بـه شـدت تغييـر مـي دهـد [٩ و ١٠].

فلدسپارها رايج ترين گداز آور هستند. فلدسپار پتاسيک با فرمول شيمياييذوب نامتجانس داشـته و ابتدا به لوسيت با فرمول شيمياييتبديل شده و در دماي بالاتر ذوب مي گـردد. فلدسـپار سـديک بـا فرمول شيميايي قدرت گداز آوري بيشتري در مقايسه با فلدسپار پتاسـيک دارد. ويـسکوزيته فـاز مايع حاصل از ذوب فلدسپار سديک کم تر است و از اين رو محدوده پخت باريک تراست . با وجود قـدرت گـداز آوري کم تر، به دليل محدوده ذوب وسيع تر، خطر دفورمگي کم تر و فراريت کم تر اکـسيد پتاسـيم فلدسـپار نـوع پتاسـيک در پرسلان ترجيح داده مي شود. نسبت اين دو نوع فلدسپار اثر زيادي بر شوک پـذيري فـاز شيـشه حاصـل دارد و نـوع پتاسيک مرغوب تراست از اين رو انتخاب نوع فلدسپار مصرفي با توجه بـه کـاربرد بـسيار مهـم اسـت [١١ و ١٢]