سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سیدرحمان ترابی – استادیار، دانشکده معدن و ژئوفیزیک دانشگاه صنعتی شاهرود
میثم عباسیان – کارشناس استخراج معدن، دانشکده معدن و ژئوفیزیک دانشگاه صنعتی شاهرود
محسن حاجی حسنی – کارشناس استخراج معدن، دانشکده معدن و ژئوفیزیک دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

بررسی سیر تحول نگهداری از فضاهای خالی ناشی از پروژه های مهندسی زیرزمینی مانند معدنکاری و احداث تونل ها و نیروگاه ها و نیز پایدارسازی پروژه های سنگی سطح الارضی نظیر ترانش هها و دیواره های سنگی نشان م ی دهد که با پیشرفت علم مکانیک سنگ، استفاده از تکنیک های تقویت سنگ به کمک انواع سنگ دوزها به تدریج جایگزین نگهداری های سنتی می شود. درسالهای اخیر استفاده ازبولت های ظرفیت بالا وکابل های فولا دی به عنوان مکمل روشهای دیگر تقویت سنگ مانند استفاده از بولت های معمولی و الیافی جهت نگهداری فضاهای بزرگ زیرزمینی مرسوم شده است . در کشور ما نیز جهت پایدارسازی فضاهای بزرگ زیرزمینی در پروژه هایی مانند مغار نیروگاه های برقآبی سد کارون ٣ و سد مسجد سلیمان از این تکنیک ها استفاده شده است.
تاندون ها ، انک رهای با ظرفیت بالا هستند که از تعدادی رشته کابل فولادی با قطر معین تشکیل شده اند. طول تاندون ها بسته به مورد مصرف آن ها متفاوت بوده و برای استقرار در داخل چال با چند ابزار جانبی همراه می باشند . از طرف دیگر، مونوبارها ، میل مهارهای تک میله ای هستند که جهت پایدارسازی لایه های زمین درفضاهای زیرزمینی و روباز و درشرایط خاص برای ظرفی ت های باربری متوسط مورد استفاده قرار می گیرند . این میل مهارها باتوجه به طول و صلبیت آنها بایستی درمحل کارگاه به صورت دو یا سه قطعه ای به هم مونتاژ شوند . مهاری های فوق برحسب شرایط ممکن است دارای یک یا دو پوشش محافظ دربرابر خوردگی باشند. دراین مقاله ضمن بررسی کاربرد این مهاری ها در مغار طرح توسعه سد نیروگاه زیرزمینی مسجد سلیمان، با توجه به
مزایای آن، توجه بیشتر به این ابزار در سایر پروژه ها توصیه شده است.