– همه ٦ معيار فوق در مورد مخازني که فلاشينگ در آنها موثر يا غيرموثر بوده برقرار هستند و مويد موفقيت آميز بودن يا نبودن فلاشينگ در آنها مي باشند. اين نتيجه نشان دهنده آنست که روش هاي فوق در ارزيابي عمليات فلاشينگ براي يک مخزن خاص که فلاشينگ در آن موفقيت آميز بوده کارايي بالايي دارد. و با اطمينان کامل ميتوان از آنها استفاده نمود.

– طرح نامناسب سازه هاي خروجي در سد باعث اختلال در کاهش سطح آب مخزن در مدت انجام عمليات فلاشينگ ميگردد. اگر عرض کانال ايجاد شده در کف مخزن نيز کم باشد.

– با توجه به آنکه معيار هاي FWR و TWR با مقادير ايده ال پيشنهادي توسط Atkinson فاصله دارند ميتوان دريافت که مهمترين پارامترهاي کنترل کننده عمليات فلاشينگ در مخزن پلرود، ظرفيت مجراي تخليه کننده رسوب و شيب بحراني براي کناره هاي کانال فلاشينگ مي باشند. با اين حال از آنجا که معيارهاي اصلي Wallingford براي اين مخزن ارضا شده اند و حجم مفيد بلند مدت تخميني براي اين مخزن (%٦٥٦=LTCR) از لحاظ برنامه ريزي منابع آب مقدار قابل توجهي قلمداد ميشود، ظرفيت فرض شده براي مجراي فلاشينگ کافي تلقي مي شود.

به طور کلي با توجه به نتايج بدست آمده از اعمال معيارهاي فلاشينگ براي مخزن پلرود، ميتوان گفت که اين عمليات در مخزن مذکور امکان پذير بوده و ميتواند حجمي معادل با ٦٥.٦ درصد از حجم اوليه مخزن را در دراز مدت از اشغال شدن توسط رسوبات محافظت نمايد.