سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دومین سمینار پژوهشی گوسفند و بز کشور

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

سعید نادری – به ترتیب دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس
رسول واعظ ترشیزی – استادیار گروه علوم دامی دانشگاه تربیت مدرس
احمد زارع شحنه – دانشیار گروه علوم دامی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کر

چکیده:

در تحقیق حاضر ارتباط بین ارزش اصلاحی مادری وزن شیرگیری ۳۲ میش نژاد لری بختیاری با خصوصیات کمی و کیفی آغوز و شیر آنها مورد بررسی قرا ر گرفت . ابتدا با استفاده از رکوردهای وزن شیرگیری ۴۷۴۹ رأس بره، که طی سال های ۱۳۶۸ تا ۱۳۸۲ جمع آوری شده بود، ارزش اصلاحی مادری آنها با روش REML و مدل حیوان برآورد ش د. از بین مادران بره های فوق، سه گروه ژنتیکی (گروه ۱ با ارزش اصلاحی مادری بالا، گروه ۲ با ارزش اصلاحی مادری متوسط وگروه ۳ با ارزش اصلاحی مادری پایین ) تقسیم شدند . از تمام حیوانات گروه های ژنتیکی ۲ تا ۳ ساعت بعد از زایش بره ، نمونه آغوز برای تعیین ترکیبات آن (چربی، پروتئین و لاکتوز ) جمع آوری گردید. همچنین هر ۱۵ روز از شیر تولیدی میش رکوردبرداری شده و ترکیبات آن (چربی، پروتئین و لاکتوز ) نیز اندازه گرفته شد . برای ترکیبات آغوز نتایج نشان داد که با زیاد شدن ارزش اصلاحی مادری حیوانات، درصد چربی (۱۰/۵۴% ، ۴/۴۸%و۵/۸۰% به ترتیب برای گروه های ۱،۲و۳) ، پروتئین (۱۷/۸۱% ، ۱۶/۸۲%و۱۲/۷۵% به ترتیب برای گروه های ۱،۲و۳) و لاکتوز (۲/۳۱%،۱/۷۳% و ۱/۲۲%به ترتیب برای گروه های۱،۲و۳ )افزایش می یابد . این تغییرات برای مقدار شیر و درصد چربی آن روندی مشابه با آغوز داشت . به طوری که با افزایش ارزش اصلاحی حیوانات، مقدار شیر گروه یک ۱۳/۷۷ کیلوگرم بیشتر از گروه ۲ و مقدار آن ۲۶/۲۱ کیلوگرم بیشتر از گروه سه بود . این مقادیر برای چربی شیر در گروه اول ۱/۰۸ درصد بیشتر از گروه دوم و ۱/۵۴% بیشتر از گروه سوم بود و برای پروتئین و لاکتوز تفاوت های مشاهده شده بین گروه های ژنتیکی معنی دار نبود.