سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: هفدهمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

منصور عسگری – شرکت مهندسی بین المللی فولاد تکنیک اصفهان، ایران
ایرج عسگری –

چکیده:

در طی دوره زمانی ۱۳۵۰ تا ۱۳۷۸ مصرف کل انرژی از ۹۰/۱ میلیون بشکه معادل نفت خام به ۶۷۲/۱ میلیون بشکه افزایش یافته است که افزایشی در حدود ۶۴۵/۹ درصد و نرخ رشد متوسط ۲۲/۲۷ درصد را در هر سال نشان می دهد . روند عمومی ذکر شده در فوق و مصرف انرژی همراه با نوسانات زیادی به خصوص در کوتاه مدت همراه بوده است . در سال ۱۳۷۸ سهم حاملهای انرژی مورد استفاده به قرار زیر بوده است : فرآوردهای نفتی، گاز طبیعی، زغال سنگ و برق به ترتیب برابر ۶۲/۸۵ ، ۲۷/۸۵ ، ۱/۷۶ و ۷/۵۴ درصد بوده است .
گسترش روزافزون وابستگی بخش های مختلف اقتصادی به انرژی، این واقعیت را منعکس می نماید که انرژی بعنوان یک عامل مهم و مؤثر در فرآیند تولید و رشد اقتصادی مطرح می باشد و بر همین اساس، هدف از این مطالعه تجزیه و تحلیل ارتباط متقابل بین رشد اقتصادی و مصرف برق می باشد . از طرفی وجود ارتباط قوی بین مصرف برق و رشد اقتصادی بیان کننده این مسئله است که رشد اقتصادی ممکن است سبب افزایش مصرف برق گردد اما الزاماً مصرف برق باعث رشد اقتصادی نمی گردد . در این مقاله جهت تجزیه و تحلیل ارتباط بین رشد اقتصادی و مصرف برق و بیان جهت علیت بین متغیرهای تولید ناخالص داخلی GDP ، مصرف برق EC ، اشتغال L و سطح قیمت ها P از مدل تصحیح خطای برداری استفاده می کنیم . در این مطالعه کلیه متغیرها به صورت لگاریتمی و به قیمت ثابت سال ۱۳۶۹ در مدل بکار می روند، در ادامه جهت بررسی رفتار کوتاه مدت و بلند مدت از کشش های کوتاه مدت، کشش های بلند مدت، تجزیه واریانس، توابع واکنش ضربه ای استفاده شده است، بخشهای بعدی این مقاله شامل شرح مدل، ساختار الگو، نتایج تجربی و نتیجه گیری می باشد .