سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

اشکان اسدی اسکندر – دانشگاه تهران ، پردیس علوم ، دانشکده زمین شناسی
حسین رحیم پوربناب – دانشگاه تهران ، پردیس علوم ، دانشکده زمین شناسی
شادی طرهانی – پژوهشکده علوم زمین سازمان زمین شناسی

چکیده:

میدان گازی پارس جنوبی یکی از بزرگترین میادین گازی جهان با ذخیره بیش از ٨ تریلیون فوت مکعب گاز و از این نظر حایز رتبه دوم در دنیاست . سازندهای دالان و کنگان به ترتیب به سن پرمین و تریاس، مخازن اصلی گاز طبیعی در این میدان بوده و در برگیرنده مرز زمانی پرمین- تریاس(PTB)م یباشند. گسترش رسوبات کربناتهمرتبط با پشت ههای سدی کربناته در طرفین این مرز زمانی منجر به ایجاد واحدهای مخزنی با تخلخل و تراوایی خوب تا بسیار خوب در فوقان یترین بخش سازند دالان و تحتان یترین بخش سازند کنگان (پس از عبور از رخسار ههای مبین انقراض پرمین- تریاس ) شده است. نتایج این مطالعه حاکی از ناپیوسته بودن مرز سازندهای دالان و کنگان در میدان پارس جنوبی است که همراه با تغییرات تند و ناگهانی سنگ شناسی (از رخسار ههای
کاملا پرانرژی مبین بخش دریای باز پشت ههای سدی کربناته به بخشهای بین جزر و مدی با پیدایش رخسار ههایی به علت K نظیر استروماتولایت بایندستون و ترومبولایت بایندستون) م یباشد. بطور کلی در این میدان واحد ٣ گسترش زیاد رخساره های کمربندهای بالای جزر و مدی تا لاگون دارای کیفیت مخزنی مناسب نیست. این در حالی است که پیشروی دریا بر روی رمپ پرمین انتهایی منجر به پیدایش رخسار ههای پرانرژی شول و ایجاد مخزن مناسب در چند ده متر فوقانی واحدK٣ به خصوص در مجاورت مرز) شده است. البته بخش مهمی از )کیفیت مخزنی این اینتروال بر اثر سیمانی شدن جوی گسترده در مجاورت مرز از دست رفته است. داد ههای تخلخل و تراوایی مغزه(CCAL)و لاگهای الکتریکی نیز کاهش خواص مخزنی را به سمت مرز پرمین- تریاس
نشان م یدهد که احتمالا دلیل آن طولانی بودن زمان رخنمون تح تالجوی رسوبات م یباشد. هرچند که در مواردی نیز رخنمون تح تالجوی منجر به افزایش تخلخل و تراوایی شده است.