سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

عادل ساکی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
محسن موذن – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
محسن موید – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز
منصور مجتهدی – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم طبیعی، دانشگاه تبریز

چکیده:

منطقه جنوب غرب ماهنشان بخشی از زون ایران مرکزی بوده و دارای مجموعه ای از سنگهای دگرگونی است. این مجموعه تحت تاثیر دگر شکلی های مختلف قرار گرفته که باعث تغییر ساختار سنگها و همچنین کانیهای آنها شده است. همچنین سنگها به صورت پلی متامورفیک دگرگون شده اند. با توجه به ارتباط بین ساختارها و ارتباط پرفیروبلاستها با زمینه (ریز ساختها)، در این منطقه دو مرحله دگر شکلی تشخیص داده شده است که هر فاز دگر شکلی با یک فاز دگرگونی همراه بوده است. فاز دگرگونی سومی نیز که پسرونده می باشد. در منطقه تشخیص داده شده است. همزمان با اولین دگر شکلی (D1) اولین دگرگونی (M1) در منطقه اتفاق افتاده است. شواهد مربوط به دگر شکلی D1 بصورت برگواره S1 و شواهد مربوط به دگرگونی M1 به صورت تبلور کانیهای گارنت + بیوتیت + مسکویت + کلریت + کوارتز می باشد. غالبترین فاز دگر شکلی منطقه، دگر شکلی D2می باشد و دلیل این مدعی وجود برگواره غالب S2 می باشد که خود از چین خوردن برگواره S1 ناشی شده است. همچنین وجود پدیده های ناشی از برش مانند: میکا فیش، باندهای برشی، کرینولیشن کلیواژ، بودیناژ مشخص می کند که فاز دوم دگر شکلی یک فاز برشی چپ بر بوده و گرانیت های حاصل ذوب در منطقه احتمال در همین فاز جایگیری کرده اند. دگرگونی M2 به صورت پیشرونده همزمان با این فاز صورت گرفته است و باعث تبلور کانیهای استارولیت + آندالوزیت + گارنت + کوارتز + بیوتیت + مسکویت شده است.