سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: سومین همایش ملی مرتع و مرتع داری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

اسماعیل فیله کش – کارشناس ارشد پژوهشی و رئیس ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سبزوار
مصطفی اسدی – عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع
علی اصغر اردکانی – کارشناس ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی سبزوار

چکیده:

خانواده اسفناجیان تیپ غالب گیاهان مناطق بیابانی و اراضی شور و قلیایی فلات ایران را تشکیل می دهند که شناخت این گونه ها و نقشی که در تغذیه دام دارند، حائز اهمیت در دامپروری سنتی این مناطق می باشد. این گایهان اغلب پس از رسیدگی (رسیدن بذر) با توجه به تنوع گونه ای که دارند مورد تعلیف دام سنگین (شتر) و سبک (گوسفند و بز) قرار می گیرند. ۱۰ گونه گیاه یکساله که در این منطقه رویش داشته و ارزش غذائی آنها برای دامداران سنتی اهمیت دارد مورد بررسی قرار گرفته است. با شناسایی نمونه ها در مناطق مختلف و تعیین نام علمی هر گونه، نمونه ها را پس از رسیدن کامل (در فصل چرا)، جمع آوری و پس از اندازه گیری درصد رطوبت، خشک و سپس در آزمایشگاه تغذیه، مواد متشکله آن اندازه گیری گردید. موارد اندازه گیری شده شامل پروتئین خام (CP)، چربی خام (EE)، الیاف خام (CF)، خاکستر (ASH)، فسفر (P)، و نیز انرژی خام (CE) بوده است که از روی آنها مقادیر ME, TDN, DE, NFE برآورد گردیده است. نتایج حاصله نشان می دهد: Kochia stellaris با ۱۴/۶۸ درصد پروتئین و TDN=55/56 شاخص ترین گیاه در این بررسی می باشد. گونه های Chenopodium album و Gananthus gamacarpus در رده های بعدی قرار دارند. با توجه به پراکنش و سطحی که این گونه ها در مراتع مناطق کویری و بیابانی به خود اختصاص می دهند پیشنهاداتی در زمینه بهره برداری و افزایش سطح کشت این گونه ها ارائه گردیده است.