سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس مهندسی پزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ابراهیم اصالتی – گروه مهندسی پلیمر – دانشکده فنی و مهندسی – دانشگاه تربیت مدرس
عبدالهادی رئیسی – گروه مهندسی پلیمر – دانشکده فنی و مهندسی – دانشگاه تربیت مدرس
مهرداد کوکبی – گروه مهندسی پلیمر – دانشکده فنی و مهندسی – دانشگاه تربیت مدرس
مژده صالح‌نیا – گروه علوم تشریح – دانشکده علوم پزشکی – دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در چهل سال اخیر انقلابی در استفاده از سرامیک‌ها در علم و فناوری پزشکی به وجود امده است بدین نحو که از آنها برای تغییر یا ساخت قطعات از بین رفته در بدن استفاده می‌شود. سرامیک‌هایی که بدین منظور مورد استفاده قرار می‌گیرند به سرامیک‌های زیست سازگار موسوم هستند. مراحل شکل دهی سرامیک‌ها یکسان است که در آن به ترتیب اختلاط، روشی شکل‌دهی مناسب و خروج حامل و تف جوشی انجام می شود. از آنجایی که قطعات آسیب دیده در بدن اشکال پیچیده و دقیقی دارند شکل دهی آنها اهمیت خاصی پیدا می‌کنند، یکی از روش‌های شکل دهی، قالب‌گیری تزریقی است که با استفاده از این روش قادر خواهیم بود قطعاتی با اشکال پیچیده و دقیق تولید کنیم. در این تحقیق آلومینا به عنوان یک سرامیک زیست سازگار، در بدن خرگوش، تحت آزمایش در محیط زنده (in-vivo) قرار گرفت و با مشاهدات میکروسکوپی و ماکروسکوپی مشخص شد که قابلیت استفاده در بدن، بدون هیچگونه اثر سوئی را دارد. همچنین ترکیب بندی مخلوط سرامیک – پلیمر و سایر مواد افزودنی، شرایط فرآیند شکل دهی به روش قالبگیری تزریقی با دما و فشار مورد نیاز و خواص رئولوژیکی مخلوط، شرایط کارکرد دستگاه، شرایط عملیات حرارتی دقیق و کنترل شده خروج حامل پلیمری و از بین بردن خلل و فرج حاصل با استفاده از عملیات تف جوشی مورد بررسی قرار گرفته و شرایط مطلوب معین شده است.