سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: نهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

مجید حیدری زاده – استادیار مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری تهران
علی زین الدینی – مربی پژوهشی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کرمان
وحیدرضا حسینی مجد – دانش آموخته کارشناسی ارشد آبیاری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقی

چکیده:

بمنظور تاثیر میزان ابشویی و توازن نمک بر اصلاح خاکهای شور و قلیایی منطقهزرند و بدست آوردن حداقل آبشویی با توجه به ارزش آب، این طرح تحقیقی به مرحلهاجرا گذاشته شد. منطقه الله اباد واقع در دشت زرند که دارای خاکهای شور و قلیا در کلاس C4S4 می باشد، برای اجرای ازمون انتخاب گردید. ازمون بر روی پشته ای بین دو ردیف درختان پسته انجام شد. تعداد ۱۲ کرت (۴ تیمار و ۳ تکرار) به طول و عرضهای ۱ متر ایجاد گردید. آبشویی به روش غرقابی متناوب و با طرح بلوکهای کامل تصادفی برای ۴ تیمار ۲۵، ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ سانتیمتر عمق آب در ۳ تکرار انجام شد. آبشویی در هر تناوب ۱۰ الی ۱۲ روزه به میزان ۲۵ سانتیمتر، با آب موجود منطقه انجام شد. سطح تمامی کرتها توسط ورقه های نایلونی ضخیم جهت جلوگیری از تبخیر پوشانده شد. عمق لایه ها و مقاطع مورد بررسی باضخامت ۳۰ سانتی متر ۳۰-۰، ۶۰-۳۰، ۹۰-۶۰، ۱۲۰-۹۰، ۱۵۰-۱۲۰ انتختب گردید. نتایج بدست آمده نشان میدهد که در ابشویی با عمق آب ۲۵ سانتی متر املاح لایه های سطحی کاهش و به لایه های عمقی بیشتر از ۶۰ سانتی متر انتقال یافتند. برای عمق ۵۰ سانتیمتر آبشویی، املاح به عمق بیشتر از ۱۲۰ سانتیمتر انتقال یافند. اعمال آب بیشتر از ۷۵ سانتی متر ، کاهش شوری و درصد سدیم قابل تبادل برای تمام لایه ها مشهود بود. از فاکتورهای مهم خاکهای منطقه وجود گچ در خاک است و تنها با ابشویی و بدون اضافه نمودن مواد اصلاح کننده دیگر توانسته است درصدسدیم تبادلی خاک را بشدت کاهش دهد.