سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

مجتبی انصاری – استادیار گروه معماری دانشگاه تربیت مدرس
منصور ابافت یگانه – کارشناس ارشد معماری دانشگاه تربیت مدرس
m_yagane@modares.ac.ir –

چکیده:

با اتمام جنگ جهانی دوم و آغاز دوران بازسازی در شهرهای مختلف دنیا، موضوع مناسب سازی محیط شهری برای معلولین با توجه به کثرت جمعیت آنها مورد توجه جدی قرار گرفت. طی چند دههکشورهای اروپایی و امریکا با تدوین قوانین شهری و با برنامه ریزی های کوتاه و دراز مدت اقدامات ارزنده ای در زمینه مناسب سازی محیط نموده اند.
در کشور ما نیز موضوع مناسب سازی، پس از جنگ تحمیلی مورد توجه قرار گرفت، اما هنوز تفکر و فرهنگمناسب سازی سطح شهر برای معلولین به صورت اصولی و عمیق تعمیم نیافته است.
مجموعه های ورزشی به عنوان جزئی از فضاهای عمومی شهر در کشور ما هنوز برای استفاده معلولین و جانبازان مناسب نیستند. با توجه به نقش ویژه ورزش در زندگی معلولین و جانبازان در جنبه های درمانی، اجتماعی، فردی ، و گذران اوقات فراغت پرداختن به موضوع مجموعه های ورزشی متناسب با معلولین امری ضروری مینماید.
در این مقاله ابتدا تعاریف متعدد معلولیت، علل و انواع آن مورد بررسی قرار می گیرد. سپس به بررسی نقش ورزش در سازگاری شخصیتی و گذران اوقات فراغت معلولین و جانبازان در جنبه های درمانی و ورزشیپرداخته میشود تجارب ایران و جهان در این زمینه نیز مورد بررسی قرار میگیرد.
سپس وضعیت کنونی فضاهای ورزشی وچشم اندازهای اینده آنها، طبقه بندی معلولین و فضاهای ورزشی بر حسب نوع معلولیت و فعالیت و صدمات ورزشی احتمالی ورزشکاران و راه های پیشگیری از این صدمات مورد بررسی قرارمی گیرد. در ادامه، اصول و معیارهای طراحی فضاهای ورزشی متناسب با معلولین از جنبه های مختلف از قبیل، فرم، روابط عملکرد، ایمنی، دسترسی آسان مصالح پرداخته می شود. در نهایت، مناسب ترین توصیه های طراحی جهت رسیدن به فضاهایی مناسب جهت پرورش جسم و روان و جانبازان ارائه می گردد.