سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دومین سمپوزیوم بین المللی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

لطفعلی عاقلی – هیئت علمی پژوهشکده اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
میکائیل ولایی یامچی – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه تهران
حسن جنگاور – دانشجوی کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه تهران

چکیده:

اقتصاد در ابعاد مختلف تولید و مصرف با منابع طبیعی و محیط زیست در ارتباط است. رشد سریع و شدیداقتصادی نه تنها باعث کاهش کیفیت منابع شده است بلکه باعث شده آلاینده ها از ظرفیت محیط طبیعی بالا تر رفته و زیست بوم ها که بسیار ضروری وحیاتی هستند، خدشه دار شوند. در اوایل سال ۱۹۹۰ تلاشهایی برای گسترش سیستم محاسبات درآمد ملی که افت کیفیت محیطی و نابرابری درآمدی را نشان دهد، انجام شد که منجر به تولید ملی سبز گردید. با لحاظ کردن استهلاک منابع طبیعی و احتساب محیط زیست ( با سبز کردن حسابهای ملی)، می توان به جای GNP، معیار GNP سبز را به دست آورد. اگرجه از منظر بسیاری از اقتصاددانان، آزاد سازی تجاری به عنوان عامل مثبت و موثری در رشد اقتصادی و افزایش رفاه مطرح است. اما طی دهه های اخیر در برخی از کشورها، تجارت رو به رشدی بدون در نظر گرفتن ملاک ها و استانداردهای زیست محیطی و صرفا به منظور دسترسی به بازار محصولات سایر کشورها، به استفاده گسترده و ناصحیح از منابع و انرژی، تحت فناوریهای غیردوستانه با محیط زیست منجر شده و آلودگی های فراوانی در جهان از جمله انتشار گازهای گلخانه ای در پی داشته است بررسی اثر اندازه باز بودن اقتصاد بر نرخ رشد تولید ملی سبز نشان می دهد که رابطه منفی بین نرخ رشد green GNP و درجه باز بودن اقتصاد وجود دارد.