سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمد صبوربیلندی – کارشناس ارشد زراعت مدیریت جهاد کشاورزی گناباد
علیرضا ودیعی – کارشناس ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گناباد

چکیده:

%۹۵ سطح زیر کشت زعفران کشور در جنوب خراسان بزرگ قرار دارد و این مقدار در حال افزایش است . سطح زیر کشت زعفران در خراسان بزرگ بالغ بر ۶۰ هزار هکتار است که ۴۴۸۹۵هکتار آن در خراسان رضوی قرار دارد . ( آمارنامه سازمان جهاد کشاورزی خراسان ) از این میان بیشترین سطح زیر کشت زعفران در شهرستان تربت حیدریه با حدود ۱۴ هزار هکتار است . با نگاهی به متوسط سطح زیر کشت هر بهره بردار و مزیت های نسبی این محصول به خصوص ایجاد اشتغال فصلی،ملاحظه می شود زعفران ضمن تطابق با شرایط اقلیمی منطقه یکی از بهترین گزینه ها در الگوی کشت منطقه می باشد .
زعفران از محصولات مهم و استراتژیک کشاورزی در جنوب خراسان بوده و شهرستان گناباد با سطح زیر کشت ۵۰۰۰ هکتار از مناطق عمده زعفرانکاری در خراسان رضوی میباشد . بیش از ۱۳۰۰۰ خانوار به کار زراعت زعفران و تولید این محصول اشتغال دارند . بررسی به عمل امده نشان می دهد عواملی از جمله خرده مالکی کم ابی وجود نیروی کار در خانواده ها و دانش بومی باعث گردیده که زعفران جایگاه خود را در منطقه حفظ نماید حدود %۳۸ زعفرانکاران سهم درامدشان از ان محصول بیش از %۵۰ و %۳۱ بهره برداران بین ۲۵ تا %۵۰ درآمدشان از زعفران تأمین می گردد که نقش مهم زعفران را در اقتصاد خانوارهای روستایی نشان می دهد . در شرایط فعلی زیان ناشی از گسترش برون منطقه ای زعفران و عدم ثبات قیمتها بیشتر متوجه خرده مالکین منطقه که به عنوان متولیان زعفران در چند دهه ی گذشته بوده و حفظ اش تغال زعفران در منطقه نیازمند تدابیر لازم از سوی برنامه ریزان بخش کشاورزی می باشد . نتایج بدست امده بیانگر
این حقیقت است که چنانچه این محصول به هر دلیلی جایگاه خود را از دست بدهد روستاییان منطقه با مشکل جدی مواجه خواهد شد .