سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: ششمین همایش علمی دانشجویی مهندسی مواد و متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شهریار شهمیری – دانشکده مهندسی مواد و متالورژی دانشکده فنی دانشگاه تهران
چنگیز دهقانیان –

چکیده:

تخریب فولاد در حضور محیط ترش (H2S) به دو صورت ترک خوردگی هیدروژنی (HIC) یا ترک خوردگی تنشی – سولفیدی (SSC) نمایان می گردد. این نوع آسیب، ترک های قابل توجهی در فولادهای کم آلیاژ که در مخازن تحت فشار و لوله های خطوط انتقال که دارای استحکام کم تا متوسط می باشند، ایجاد می نمایند. یکی از روش های کنترل خوردگی بکارگیری آلیاژهای و فلزات مقاوم تر به خوردگی در محیط های خورنده می باشد که در این راستا توجه عمده تولیدکنندگان بر تولید فولاد با خواص مناسب که قابلیت مقاومت در برابر HIC در محیط های ترش را دارا باشد، می باشد.
در این مقاله سعی شده است که با استفاده از استاندارد ۱D182 و NACE TM.284 محلول مشابهی با ترکیبات نفتی ترش و مناسب برای خوردگی HIC تهیه شده و نمونه های جوشکاری شده از ورق های A516 Gr70 و همچنین آلیاژ A516 Gr60 در آن محلول، با استفاده از تست های پلاریزاسیون بررسی گردید. با بررسی تاثیر عناصر مختلف برخوردگی HIC مشخص گردید که آلیاژ A516 Gr70 به علت مقادیر منگنز بیشتر، از داکتلیته کمتری برخوردار بوده و حاوی ذرات MnS بیشتری می باشد که مکان های مناسبی برای جوانه زنی HIC محسوب می گردند و در نتیجه دارای مقاومت به خوردگی کمتری نسبت به آلیاژ A516 Gr60 می باشد.