سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مهدی ولی زاده – کارشناس ارشد سازه های آبی دانشگاه شیراز
علیرضا کشاورزی – دانشیار بخش مهندسی آب، دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز

چکیده:

عوامل هیدرولیکی جریان اعم از هر گرونه افزایش سرعت، دبی، تنش برشی و گردابه سبب آب شستگی بستر و تخریب دیواره ها می شود. از جمله روشهای حفاظت سواحل، ساخت سازه هایی است که بر خطوط جریان تاثیر گذاشته و باعث آنها از دیواره های فرسایش پذیر به میان رودخانه می شوند و یا با کاهش سرعت از شدت برخورد جریان با دیواره ها کاسته و توانایی رسوب گذاری جریان را افزایش می دهند. ساخت انواع آب شکن ها و صفحه های مستغرق از جمله این روش ها است. تحقیق حاضر در یک فلوم آزمایشگاهی به طول ۱۵ متر و عرض ۰/۷ متر و عمق ۰/۶ متر انجام شده است. آب شکن ها نفوذناپذیر، صلب و از جنس فلز بوده اند. ۳ عدد آب شکن متوالی شبیه بهم و با نسبت فاصله به طول های ۲، ۳، ۴ و ۵ در شرایط آشفته و زیر بحرانی با بستر متحرک مورد مقایسه و ارزیابی قرار گرفته است. زاویه قرارگیری آب شکن ها نسبت به دیواره کانال ۷۰ و ۱۱۰ درجه انتخاب گردیده است. در این تحقیق عملکرد آب شکن در زاویه ها و نسبت فاصله به طول های مختلف در حالت مستقرق بررسی شده است. نتایج حاصله نشان داد که میزان آب شستگی در محدوده ی آب شکن ها در حالت مستقرق با زمانی که سازه مستغرق نیست، متفاوت است. همچنین مشاهده گردید که در این حالت تقریبا آب شکن ها بر ساحل روبرو اثری نمی گذارند.