سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

علی حسین جلیلیان – دانشگاه پیام نور اهواز
حسن امیری بختیاری – اداره کل زمین شناسی گسترشی، شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب

چکیده:

در نقاط مختلف پهنه زاگرس حجم عظیمی از تراوشات نفتی جامد وجود دارد که تاکنون چندان مورد توجه قرار نگرفتهاست. در حالیکه به نظر می رسد نفتهای فوق سنگین و هیدروکربنهای جامد (قیر) از مهمترین منابع انرژی و صنعت در آینده باشند. به همین دلیل در کشورهای دیگر، از دیرباز کمترین جزئیات مربوط به این مواد مورد بررسی قرار می گیرد. در این میان، کنکاش در کیفیت و کمیت فلزات موجود در قیر به ویژه امکان بازیافت تجارتی بعضی از عناصر با ارزش از این طریق به اوایل دهه ۱۹۲۰ بر می گردد. هم اکنون در برخی از کشورهای توسعه یافته با صرف هزینه ای اندک، از هر تن قیر ۱۵۵ تا ۲۵ گرم نیکل و ۲۴۸ تا ۴۵ گرم وانادیم به دست می آید که جزو عناصر نادر و گرانبها محسوب می شوند. (Reese , 2001) . نتایج حاصل از تجزیه قیرهای زاگرسنیز حاکی است که در بعضی از نمونه ها ppm 1000 وانادیم و ppm200 نیکل وجود دارد که از آستانه اقتصادی استخراج این عناصر بسیار بالاتر است.