سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: همایش مدیریت مراتع مناطق خشک

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمد فیاض – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع

چکیده:

دشت کاسکین درگذشته دارای تاغزارهای انبوهی بوده و اکنون پوشش گیاهی آن به کمتر ازیک درصد رسیده است به منظور بررسی امکان برگشت پذیرپوشش گیاهی دراین منطقه گونه تاغ بعنوان گونه ای بومی و مقاوم به شرایط منطقه انتخاب و ازطریق اعمال تیمارهای مختلف حمایتی بصورت حجم های مختلف ابیاری و درفواصل زمانی مختلف درقالب طرح اماری اجرا گردید عالم حجم ابیاری درسه حجم ۲۰و۱۵و۲۵لیتر وعامل دورابیاری درسه دورزمانی ۳۰و۲۵و۳۵ روز ازنیمه ابان به اجرا درامده است برای بررسی اثرسال ازمایش درسه سال تکرار شده است نتایج بررسیهای انجام شده نشان داده است نهالهای تاغ با حجمهای مختلف و دورها مختلف ابیاری به نسبتهای متفاوتی ازنظر زنده مانی تا اردیبهشت ماه زنده مانده و درکمترین دورابیاری با بیشترین حجم ابیاری درصد زنده مانی تا اردیبهشت ماه ۷۰درصد و بیشتر ازسایرتیمارها بودها ست بعدازاردیبهشت ماه مرگ و میرنهالها درتمام تیمارها به تدریج اغاز و تاپایان دوره ازمایش قبل ازفرارسیده فصل پاییز کلیه نهالها خشک شدند این امر درسه سال تکرار ازمایش اتفاق افتاده شده است بنابراین امکان احیای تاغزارهای منطقه کاسکین باهزینه های قابل توجیه وجود ندارد