سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا رحمانی – استادیار گروه بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی همدا
عالیه عنایتی موفق – دانشجوی کارشناسی بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی ه
مریم مرادی حیدر نژاد – استادیار گروه بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی همدا
رضا شکوهی – استادیار گروه بهداشت محیط ، دانشکده بهداشت ، دانشگاه علوم پزشکی همدا

چکیده:

فنل یکی از ترکیبات آروماتیک بوده که به دلیل سمیت بالا و حضور آن در پسابهای صنایع بایستس به حذف آن و جلوگیری از آلودگی آبهای پذیرنده اقدام نمود. این ترکیب در حال حاضر با استفاده از فرآیندهای کربن فعال و بیولوژیکی حذف می شود. هدف اصلی در این تحقیق بررسی امکان تجزیه فتوکاتالیزوری فنل با استفاده از فرآیند UV/Tio2 و تبدیل آن به مواد پایدار نظیر آب و دی اکسید کربن می باشد . در این تحقیق فنل با غلظت ۵۰میلی گرم در لیتر د رمراحل جداگانه در مجاورات هوا ، اشعه ماورا بنفش و دی اکسید تیتانیوم و ترکیبی از هر سه مورد فوق قرار گرفته و تاثیر زمان مجاورت ، ph و مقدار دی اکسید تیتانیوم مورد بررسی قرار گرفت . نتیج حاصل از آزمایشات نشان داد که در بین فرایندهای مورد مطالعه حذف فنل ، فرایند ترکیبی هوادهی ، اشعه ماورا بنفش همراه با دی اکسید تیتانیوم دارای بالاترین راندمان نسبت به سایر فرایندها است. این نتایج همچنان نشان می دهد که افزایش ph باعث افزایش ُراندمان حذف فنل می گردد. بالاترین راندمان در ۱۱=ph زمان تماس ۹ ساعت تابش UV و ۰/۱ گرم دی اکسید تیتانیوم در حدود ۸۳% بدست آمد . همچنین مشخص گردید که راندمان حذف فنل بعد از ۳ ساعت در PH فوق تنها ۹ درصد کمتر می باشد . با توجه به امکان بازیافت در اکسید تیتانیوم از فرایند ، هزینه پایین و راندمان نسبتا بالا استفاده از روش فوق را می توان برای تصفیه پسابهای حاوی فنل توصیه نمود.