سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

یاسمن بابایی –
محمدرضا علوی مقدم –
فرشته قاسم زاده –
محمدحسین ارباب زوار –

چکیده:

آرسنیک به عنوان یکی از سمی ترین و خطرناک ترین مواد موجود در آب آشامیدنی شناخته می شود. سمیت آسنیک به خصوص وقتی مورد توجه قرار می گیرد که وارد آبهای طبیعی و آب آشامیدنی شود و مقدار آن از حدود مجاز تعریف شده (استاندارد) بیشتر باشد. آبهای آلوده به آرسنیک در مناطق بسیاری از جهان همانند هند، بنگلادش، آرژانتین و … مشاهده شده اند. همچنین گزارشاتی مبنی بر آلودگی آب به آرسنیک در برخی مناطق ایران مانند ا ستان های کردستان و خراسان وجود دارد. آب آلوده به آرسنیک موجب بروز بیماریهای مختلف با اثرات حاد و مزمن بر روی افراد می شود و حتی در بدن حیوانات و گیاهان تجمع پیدا می کند. به موازات آگاهی از وجود آرسنیک در آب و در غلظت های بالا روش هایی نیز برای حذف آن در نظر گرفته شده است که البته عموماً گران قیمت بوده و احتیاج به تجهیزات زیادی دارند و در واقع قابل استفاده در مناطق روستایی نیستند. گیاه پالایی (Phytoremediation) روشی جدید برای ح ذف آلودگی است. این تکنیک در واقع استفاده مستقیم از گیاهان سبز به منظور تجزیه، نگهداری و یا بی خطر کردن آلاینده ها می باشد. فلزات سنگین و آلودگی های آلی اهداف اصلی این تکنیک هستند. در این تحقیق اماکن پالایش آرسنیک از آب توسط این روش و با استفاده از یک نوع جلبک (vulgaris Chara) مورد بررسی قرار گرفته است. آب حاوی آرسنیک در چهار غلظت ۵۰، ۱۰۰، ۲۰۰ و ۳۰۰ میکروگرم در لیتر در معرض گیاه قرار داده شده است. نتایج آنالیز آب و گیاه پس از ۱۲ و ۱۹ روز حاکی از کاهش قابل توجه آرسنیک در آب و افزایش آن در گیاه می باشد.