سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین همایش سازگاری با کم آبی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی حسین پور – کارشناس ارشدمدیریت محیط زیست
احمد نوحه گر – عضو هیت علمی دانشگاه هرمزگان
عبدالرسول سلمان ماهینی – عضو هیت علمی دانشگاه گرگان
محمود دمی زاده – عضو هیت علمی مرکز تحقیقات جهاد کشاورزی استان هرمزگان

چکیده:

منطقه مورد مطالعه ( دشتهای بوچیر و حمیران ) با مساحت تقریبی ۷۸/۲۵ کیلومترمربع در فاصله حدود ۳۶۰ کیلومتری شمال غرب شهر بندرعباس، ۱۷۰ کیلومتری غرب بندرلنگه و ۶۵ کیلومتری شرق پارسیان ( گاوبندی ) در منتهی الیه بخش غربی استان هرمزگان واقع شده است . بهره برداری بی رویه از منابع آب زیرزمینی دراین منطقه ، نه تنها باعث افت سطح آب زیرزمینی، بلکه هجوم آب شور به سفره آب شیرین این دشت را نیز در پی داشته است طی بررسی آمارواطلاعات وضعیت کمی وکیفی آب دشتهای مذکور وتجزیه وتحلیل نتایج آزمایشات سه ماهه ی چهارم ۱۳۸۵ و ترسیم نقشه های TDS و EC نشان می دهد بیشتر مساحت دشت وضعیت بسیار بحرانی داردومقدار EC از مرز ۵۰۰۰ میکرومهوس برسانتی متر گذشته وهمچنین TDS آن بیش از ۳۵۰۰ میلی گرم در لیتر می باشد بنابراین می بایست با ارائه راهکارهای مدیریتی خصوصا مدیریت منابع سطحی این مشکل رابر طرف نمود . فعالیت های مخاطره آمیزانسانی دردشت با استفاده از روش AHP مورد بررسی قرار گرفته و مهمترین عامل تاثیر گذار منفی برروی آبخوان دشت اعم ازکیفی وکمی فعالیت های انسانی درامرکشاورزی واستحصال آب شرب بوده که با
استفاده از روش مقایسه های دو به دو (Pair wise comparisons) تحت عنوان فرآیند سلسله مراتب تحلیلی AHP ، (Analytical Hierarchy process ) شناسایی ورتبه بندی شده است