سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

عبدالرحمن بهرامی – عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی همدان – گروه بهداشت حرفه‌ای
زهره ناظمی – کارشناس فارغ‌التحصیل دانشگاه علوم پزشکی همدان
اعظم شهریاری – کارشناس فارغ‌التحصیل دانشگاه علوم پزشکی همدان
فرخ قبادی تبار – کارشناس فارغ‌التحصیل دانشگاه علوم پزشکی همدان

چکیده:

فرمالدئید از ترکیبات شیمیایی است که به عنوان عامل ضدعفونی کننده جهت کنترل میکروارگانیزم ها در محیط بیمارستان‌ها و آزمایشگاهی کاربرد دارد، تماس با فرم آلدئید باعث اثرات بالشی که تحریک بیمی، گلو، چشم، بی‌خوابی و…. می‌گردد. در این مطالعه غلظت فرمالدئید در بیمارستان‌ها و آزمایشگاه‌های علوم پزشکی همدان اندازه‌گیری و ضمن مقایسه با حدود استاندارد و ارزیابی روش‌های کنترل نیز مورد ارزیابی قرار گرفته است. ۴۵ نمونه از هوای محیط بیمارستان‌های مختلف شهر و آزمایشگاه‌های آسیب‌شناسی، انگل شناسی و هماتولوژی و تشریح تهیه گردید. جهت تعیین غلظت فرمالدئید در واحدهای مورد پژوهش از دستورالعمل شماره ۳٬۵۰۰ انستیتوی ملی بهداشت و ایمنی آمریکا NIOSH) استفاده گردید. جهت نمونه‌برداری از بطری گاز شوی حاوی بی سولفید سدیم استفاده گردید و در زمان نمونه‌برداری هشت ساعت و دبی ۰/۲ لیتر در دقیقه نمونه‌برداری انجام پذیرفت. نمونه‌ها را به آزمایشگاه منتقل و پس از آماده‌سازی نمونه‌ها عمل تجزیه به کمک دستگاه اسپکتروفتومتر در طول موج ۵۸۰ نانومتر انجام گرفته است. میانگین غلظت فرم آلدنید در چهار بیمارستان فاطمی، اکباتان، امام و مباشر به ترتیب برابر با ۰/۹۴ ، ۰/۲۸ ، ۰/۲۱ ، ۰/۶ قسمت در میلیون بود و در اتاق استریپ بیش از سایر قسمت‌های بیمارستان بوده است در امکانی که ابعاد بزرگ داشت (بیش از ۱۰۰ متر مربع) غلظت فرم آلدنید کمتر از سایر مکان‌ها بود و در امکانی که از دستگاه هوا کشت و سیستم دمنده هوا استفاده شده مقادیر فرم آلدئید۰/۱۸ قسمت در میلیون در حالی که در امکانی که فقط از هوا کش استفاده شده ۰/۴۳ برآورد گردیده است و بین دو مقاله فوق اختلاف معنی‌دار وجود داشته است ( ۰٫۰۵>p ). نتیجه مطالعات نشان می‌دهد که صدا در سیستم تهویه به صورت مکنده-دمنده نقش اساسی در کاهش فرم آلدئید داشته در حالیکه سیستمهای که فقط از هواکش استفاده می گردید باعث افزایش غلظت می گردد.