سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: چهارمین کنفرانس بین المللی رویکردهای نوین در نگهداشت انرژی
تعداد صفحات: ۱۰
نویسنده(ها):
امین احمدپور – شرکت ملی صنایع پتروشیمی- شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی
منصور کلباسی – دانشگاه صنعتی امیرکبیر،دانشکده مهندسی شیمی

چکیده:
هم زمان با فشار فزاینده سازمانهای مسئول برای جلوگیری از گرم شدن بیشتر کره زمین در اثر انتشار گازهای گلخانهای که ناشی از سوختن سوختهای فسیلی میباشند، تمرکز زیادی بر روی تولید و استفاده از گاز هیدروژن بعنوان یک منبع انرژی شده است. ارزش نهفته کاربرد گاز هیدروژن به عنوان سوخت یا حامل انرژی آن است که در محلی که این گاز سوزاننده و مصرف میشود فقط بخارآب تولید میشود و آلودگی بسیار ناچیزی را ممکن است ایجاد کند و یا اصلا آلودگی ایجاد نمیکند. آنچه در این رابطه درباره هیدروژن باید گفت آن است که هیدروژن مانند سوختهای فسیلی و گاز طبیعی به طور آماده در طبیعت یافت نمیشود و لذا تولید آن نیازمند صرف هزینه انرژی اولیه است که بایستی بتوان آن را از منابع خاصی بطور فراوان و با قیمت قابل رقابت تولید نمود. در هر صورت کاربرد هیدروژن بعنوان یک منبع عام انرژی دارای محدودیتهای تکنولوژیک و ابزاری میباشد که در این مقاله به آنها اشاره شده و نقش آن در کاهش انتشار گازهای گلخانهای بررسی میشود