سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی مهندسی و مدیریت کشاورزی، محیط زیست و منابع طبیعی پایدار
تعداد صفحات: ۱۵
نویسنده(ها):
محمدرضا دولت آبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد اگرواکولوژی مجتمع اموزش الی کشاورزی شیروان
قربانعلی رسام – استادیار و عضو هیئت علمی مجتمع اموزش عالی شیروان
علیرضا دادخواه – دانشیار و عضو هیئت علمی مجتمع اموزش عالی شیروان
اصغر خشنودیزدی – استادیار و عضو هیئت علمی مجتمع اموزش عالی شیروان

چکیده:
هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه میزان انرژی های تجدید پذیر و تجدید ناپذیر در سه نظام کشت سنتی، نیمه مکانیزه، و مکانیزه چغندر قند در شهرستان جوین بود. داده های مورد استفاده از طریق پرسشنامه، مصاحبه رو در رو و مشاهده از بین ۵ کشاورز سنتی کار، ۹ مزرعه نیمه مکانیزه و ۷ مزرعه مکانیزه جمع آوری شد. مطابق نتایج حاصل از تحلیل داده ها میزان مصرف انرژی های تجدید پذیر در سه روش کشت فوق به ترتیب ۳۴/۹۹۸۷ و ۰۲/۲۳۵۵۰ و ۹۶/۱۸۹۹۴ مگاژول در هکتار و میزان مصرف انرژی ها تجدید ناپذیر۲۳/۶۸۲۵۱ و ۷۱/۹۰۸۷۷ و ۷۶/۹۶۳۴۱ مگاژول در هکتار به دست آمد. بیشترین مقدار انرژی های تجدید پذیر در هر سه نظام متعلق به الکتریسته آبیاری و برابر ۹۲/۵۸۵۷ ، ۸۵/۲۰۵۴۱ و ۲/۱۴۸۴۸ و بالاترین مقدار انرژی های تجدید ناپذیر مربوط به سوخت و معادل ۵۲۳۶۴ ، ۷۱/۷۱۳۸۵ و ۶۱/۷۵۹۲۷ مگاژول در هکتار به دست آمد