سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای بهره برداری از منابع آب حوضه های کارون و زاینده رود (فرصتها و چالشها)

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

کامران محسنی فر – فارغ التحصیل کارشناسی ارشد، رشته خاکشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
ابراهیم پذیرا – استاد گروه خاکشناسی واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی
پیام نجفی – استادیار دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان

چکیده:

مناطق خشک، چون ایران دارای بارندگی کم و تبخیر زیاد می‌باشند، تجمع املاح در سطح خاک، امری اجتناب ناپذیر خواهد بود. بنابراین اعمال یک روش عملی جهت برآورد آب مورد نیاز به منظور اصلاح خاک برای کشاورزی امری ضروری است. هدف از این تحقیق، رسم منحنی‌های شوری و سدیم‌زدایی در ۲ منطقه بررسی و اثر ماده اصلاح کننده سدیم بر شستشوی املاح و سدیم است. در نهایت ارائه توصیه فرمول تجربی جهت استفاده برای برآورد آب مورد نیاز برای اصلاح مناطق مورد نظر، می‌باشد. آزمایش در دو منطقه ۱و۲ با چهار تیمار، تیمار اول ۲۵ سانتی‌متر، تیمار دوم ۵۰ سانتی‌متر، تیمار سوم ۷۵ سانتی‌متر و تیمار چهارم ۱۰۰ سانتی‌متر آب و سه تکرار تا عمق ۱۰۰ سانتی‌متر در کرت‌های ۱×۱ متر انجام گرفت. در منطقه ۲ علاوه بر آب آبشویی از اسید سولفوریک به مقدار ۵ تن در هکتار به عنوان ماده اصلاح کننده استفاده شد. با استفاده از داده‌های اولیه و نهایی شوری و سدیم در مقایسه با عمق خالص آب آبیاری به عمق خاک یازده مدل تجربی مورد مقایسه قرار گرفت نتایج نشان می‌داد که در منطقه ۱، مدل تجربی معکوس برای هدایت الکتریکی و سدیم به ترتیب با ضریب همبستگی ۸۵% و ۸۳% به عنوان بهترین مدل بدست آمد. در منطقه ۲ بدون اضافه کردن اسید، مدل درجه سوم به عنوان مدل آبشویی هدایت الکتریکی و سدیم به ترتیب با ضرایب همبستگی ۹۴% و ۸۰% مناسب است. برای منطقه دوم همراه با اضافه کردن اسید در مورد هدایت الکتریکی مدل‌های نمایی، رشد، لجستیک، مرکب و معکوس با ضریب همبستگی ۷۶% و برای درصد سدیم تبادلی مدل درجه سوم با ضریب همبستگی ۸۸% بدست آمد.