سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

مهدی خباز –
شاهرخ شیرازی –
حسین اریک آغاجی –
مهرداد خباز –

چکیده:

در سال ها ی اخیر، پیشرفت خیره کننده ا ی جهت حفظ و احیاء منابع طبیعی جهان توسط مجامع بین المللی و سازمان های ذ یربط صورت گرفته و توجه به منابع زیستی به و یژه آبزیان بسیار چشمگیر و بارز است . در این راستا ماهیان خاویاری از جمله منابع زیستی ارزشمند ملی، منطقه ا ی و بین المللی هستند که از نظر اکولوژیک، بیولوژیک و اقتصادی
برای کشورمان حائز اهمیت اند . در این میان ماهی قره برون از جایگاه ویژه ای برخوردار است و به طور میانگین ۲۵ درصد گوشت و ۲۴ درصد خاو یار حاصله از آب ها ی ایران متعلق به قره برون می باشد . حدود ۴ تا ۶ کیلوگرم تخم از هر یک از نمونه ها ی ایرانی این ماهی به دست می آ ید که ا ین تخم ها برا ی تهیه خاویار درجه یک بسیار ایده آل است و می تواند ارز آوری بسیاری برا ی کشور داشته باشد . متاسفانه افزا یش آلودگی ها ی ز یست محیطی و بهره برداری فراتر از ظرفیت از ذخا یر این ماهی، کاهش شدید در جمعیت آن را موجب شده که با تداوم ا ین روند نا خوشایند احتمال انقراض این گونه در زمان نه چندان دور وجود دارد . در این راستا اقدامات مختلفی به منظور حفاظت از ا ین گونه و البته سا یر گونه های ما یان خاویاری صورت پذ یرفته که از آن جمله می توان به ممنوعیت د ام نهادن جهت صید در طول سواحل ایران، کاهش میزان صید و انحصاری کردن صادرات خاو یار در دست دولت و مبارزه با تجارت غیر قانونی اشاره نمود. بعلاوه روش ها ی تکثیر مصنوعی در حال انجام است . با این وجود قره برون همچون سا یر گونه ها ی استرژن، در خطر انقراض نسل قرار دارد و بر اساس معیارهای IUCN این جانور به عنوان گونه آسیب پذیر خزر یاد شده است که نیاز به حفظ و مراقبت بیش از پیش دارد