سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس ملی مدیریت سیلاب
تعداد صفحات: ۵
نویسنده(ها):
امین فاخرنیکچه – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری
مهدی وفاخواه – استادیار دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس
سیدحمیدرضا صادقی – استاد دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:
سیلابها در طبقهبندی جهانی در زمره مهمترین بلایای طبیعی قرار میگیرند که خسارات مالی، جانی واجتماعی فراوانی را به مناطق تحت تاثیر خود تحمیل مینمایند. در این بین تغییر کاربری اراضی به عنوان یکیاز فاکتورهای اساسی در افزایش مقدار روانابهای سطحی و به تبع آن افزایش در تعداد و حجم وقایع سیلابی و در نتیجه افزایش مقدار فرسایش در سطح حوزههای آبخیز کشور مطرح است. در این تحقیق اثر کاربریهایمختلف مرتعی، باغی کشاورزی و آیش بر میزان تولید رواناب با استفاده از دستگاه شبیهساز بارش مورد بررسی قرار گرفت. نتایج حاکی از وجود اختلاف معنادار بین مقدار رواناب تولیدی در کاربریهای کشاورزی و مرتعی بود،در حالی که در بین کاربریهای آیش و مرتعی اختلاف معناداری در میزان تولید رواناب مشاهده نشد. همچنین مقدار رواناب کل تولیدی در کاربری کشاورزی کمتر از سایر کاربریها و مقدار تولید رواناب درکاربری باغ پس از آن قرار گرفت، مقدار تولید رواناب در اراضی آیش بیش از اراضی مرتعی بوده که نشان دهنده تاثیر مستقیم نحوه مدیریت کاربری اراضی در سطح حوزه آبخیز بر تغیرات مقدار رواناب تولیدی و به طبع تاثیر آن بر سیل خیزی حوزههای تحت تاثیر تغییر کاربری اراضی می باشد.