سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: کنفرانس فیزیک ایران ۱۳۸۷

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

حامد عظیمی – شرکت کنارکا،لینز، اتریش- آزمایشگاه کریستین دوپلر، دانشگاه یوهان کپل
طیبه عامری – شرکت کنارکا،لینز، اتریش- آزمایشگاه کریستین دوپلر، دانشگاه یوهان کپل
کریستف والدف – شرکت کنارکا، لینز، اتریش
ژیلس دنلر – شرکت کنارکا، لینز، اتریش

چکیده:

سلولهای خورشیدی آلی حجمیپیوندی غیر همسان با ساختار وارونه بر پایۀ فرایندهای شیمیایی محلولی در مقایسه با قطعات غیر وارونه معمول، دارای مزیت های قابل توجه ای می باشند. در این مقاله با استفاده از مدلسازی اپتیکی تاثیر ضخامت لایه های مختلف در ساختار و همین طور حداکثر تعداد فوتون های ممکن جذب شده در لایه فعال( پالی تری هکسیل تایوفین: [ ۶،۶ ]فنیل C61 – اسید بوتریک متیل استر) در هر دو ساختار به طور کیفی مورد مطالعه قرار گرفته است. بر اساس مدل سازی های انجام شده، ضخامت لایه تزریق کننده الکترون ها هیچگونه تاثیر بسزایی از نظر جابجایی اپتیکی در ساختار وارونه ندارد که نشان دهنده بهینه بودن این ساختار از نظر اپتیکی است.