سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین همایش ملی ایمنی در بنادر

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

جعفر سپهری – مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران
بهارک عبداله زاده کارگر – مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران
حسین تاجیک احمدی – مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران
امیر موافقی – مرکز تکنولوژی حفاظت و ایمنی هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران

چکیده:

اشتباهات و خطاهای انسانی هنگام به کارگیری مواد پرتوزا در پزشکی، صنعت، کشاورزی، پژوهش، تولید برق و … و نیز کاربرد مواد پرتوزا در فعالیتهای غیر صلح آمیز، موجب افزایش ورود رادیونوکلئیدها در هوا، آب، خاک، گیاه و زنجیره غذایی شده و در نهایت موجب افزایش پرتوگیری در انسان خواهد شد. این امر م یتواند آثار زیانباری مانند آسیبهای ژنتیکی را به دنبال داشته باشد. همانگونه که در بیشتر کشورهای جهان، گام نخست در بررسی میزان پرتوگیری افراد جامعه، میزان آلودگیهای محیط زیست به مواد پرتوزا است، در کشور ما نیز این گونه بررسی ها در اولویت خاص قراردارد، تا بتوان همزمان با شناسایی راههای ورود این عناصر به محیط زیست، راهکارهای مناسب و منطقی را به منظور حفاظت رادیولوژیکی انسان و محیط پیرامونش را به کار گرفت.
سالانه صدها کشتی در بنادر جهان لنگر می اندازند و کالاهای حمل شده توسط این کشتیها شامل مواد خوراکی و غیرخوراکی، ممکن است حاوی موادپرتوزا باشند. همچنین برخی کشتیها و زیردریای یها نیز از سوخت اتمی برای پیشرانش استفاده میکنند که به نوبه خود خطر بالقوه برای آزادسازی آلایند ههای پرتوزا در محیط، در هنگام حادثه، هستند. افزون براینکه خود کالای کشتی میتواند یک محموله پرتوزا باشد که تحت شرایط ویژه و با رعایت مقررات خاص لازمست بارگیری، تخلیه و انبارش موقت شوند. توقف کشتیها در بنادر و دپو شدن کالاهای مشکوک به آلودگی، میتواند زمینه ساز آلودگی بنادر به مواد پرتوزا و آسیبهای محیطی و زیا نهای جسمی برای مراجعان به بنادر، به ویژه کارکنان باشد.