سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: دهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

بهاره پیرزاده – دانشجوی کارشناسی دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مسعود شریف زاده – دانشجوی کارشناسی دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی امیرکبیر
مسعود ایپچیلر – مدیرعاما شرکت مهندسین مشاور حساب

چکیده:

در بادبندهایی که به صورت هفت و هشت باز)دستکی( طراحی می شوند، مؤلفه قائم نیروی محوری ایجاد شده در بادبند بصورت برش در تیر مربوطه ظاهر شده و لذا باید تیر برای این نیروی برشی و لنگر ناشی از آن طراحی شود . در دستک ها هر چه محل اتصال بادبند به تیر به محل تلاقی تیر و ستون نزدیکتر باشد )بدلیل زاویه کوچکتری که بادبند با ستون بوجود می آورد ( مقدار مؤلفه قائم نیروی محوری بادبند که همان نیروی برشی تیر است بیشتر شده و تیر عمیق تری مورد نیاز است . اما در بیشتر ساختمان هایی که از این قبیل بادبندها در آن استفاده شده، تیر طراحی شده )و گاه ستون و یا خود بادبند طراحی شده و اتصالات مربوطه ( جوابگوی نیروی برشی اعمال شده نیست و سازه تحت تأثیر نیروهای جانبی تغییر مکان زیادی را از خود نشان می دهد.این مقاله به بررسی این موضوع پرداخته و در آن نمونه هایی از این ساختمان ها )در شهر تهران( مورد بررسی و تحلیل مجدد قرار گرفته که نتایج آن ارائه خواهد شد.