سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

بهمن حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیوتکنولوژی دانشگاه فردوسی مشهد
فرج الله شهریاری – عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
هاله هاشمی – عضو هیأت علمی پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی تهران
حسن مرعشی – عضو هیأت علمی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

در این مطالعه از سویه GV3850 آگروباکتریوم تومفسینس جهت انتقال ژن به گشاه گوجه فرنگی (Licopersicon esculentum) استفاده و برخی از فاکتورهای کاربردی مؤثر در انتقال ژن مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور در طی یک آزمایش مقدماتی ژنوتیپ KalG گوجه فرنگی و ریز نمونه های کوتیلدونی و هیپوکوتیلی و محیط MS حاوی ۲ میلی گرم در محیط BAP و ۰/۱ میلی گرم در لیتر NAA به ترتیب به عنوان بهترین ژنوتیپ، ریزنمونه و محیط کشت باززایی شناسایی گردیدند. همچنین در همین آزمایش مقدماتی معلوم گردید که محیط انتخابی حاوی ۵۰ میلی گرم در لیتر کانامایسین و ۱۵۰ میلی گرم در لیتر سفوتاکسیم به عنوان مناسبترین سطوح جهت انتخاب تراریخت ها می تواند مورد استفاده قرار گیرد. ماهیت تراریختی گیاهان از دو طریق رنگ آمیزی هیستوشیمیایی و واکنش زنجیره ای پلیمر از تأیید گردید. با توجه به شرایط بهینه شده فوق الذکر تأثیر مدت زمانهای مختلف تلقیح با OD=0/8 مورد ارزیابی قرار گرفت. بیشترین باز زایی در محیطهای انتخابی با تیمارهای ۳ و ۵ دقیقه به دست آمد.