سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

عسگر جانعلیزاده چوب بستی – استادیار دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه مازندران بابل
مهدی رمضانپور فومشی – کارشناس ارشد ژئوتکنیک دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین

چکیده:

خواص مکانیابی اغلب خاکها، با افزایش درصد رطوبت و درجه اشباع تغییر می کند و این پدیده شناخته شده ای برای اغلب مهندسان ژئوتکنیک است. لیکن در برخی از خاکها بر اثر افزایش درصد رطوبت پدیده های ویژه ای بروز می کند که بعضا منجر به خسارات عمده در پروژه های عمرانی می گردد. این خاکها را می توانیم بعنوان خاکهای حساس در مقابل آب بنامیم. از اینگونه خاکها می توان به خاکهای متورم شونده، خاکهای واگرا و خاکهای رمبنده را نام برد. در استان مازندران خاک اکثر مناطق آن از جنس رس یا رس لای دار می باشد و بعلت نوع اقلیم آن دارای بارندگی زیاد است و همچنین با بالا بودن سطح آبهای زیر زمینی مواجه هستیم، و در نتیجه با مساله تورم خاکهای منطقه مواجه ایم. یکی از روشهای بهبود این خاکها تثبیت خاک به روش شیمیایی می باشد. در این تحقیق، خاک مازندران را با انواع افزودنی مانند آهک، سیمان، میکروسیلیس و خاکستر پوسته برنج مورد آزمایش قرار دادیم و اثر سودمندی بر روی مشخصات فنی خاکها داشته و در نهایت یک نتیجه گیری در مورد این تحقیق انجام داده ایم.