سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: اولین همایش ملی مهندسی ایمنی و مدیریت HSE

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

منصور کلباسی –
امین احمدپور –
سپهدار انصاری نیک –
مریم فرحام اسدی –

چکیده:

مشکل فیزیولوژیک، اصلی در رابطه با نوبت کاری الگوی تغییرات ۲۴ ساعته بدن استکه تغییر آن بسیار دشوار است. بسیاری از ساز و کارهای بدن (مانند میزان ضربان قلب، میزان تنفس، درجه حرارت بدن، ترشح هورمونهای گوناگون و …) از الگوی سینوسی پیروی می کنند. فرض کنید شخص به جای کار در نوبت بامداد (۶ بامداد تا ۲ پس از نیمروز) در نوبت شب (۱۰ شب تا ۶ بامداد) آغاز به کارمی کند. تقریبا یک هفته طول می کشد تا الگوی عکس به دست آورد. البته این الگوی اصلی هرگز به طور کامل وارونه نمی شود. دامنه تغییرات سیرکادین در شخصی که در نوبت شب کار می کند کمتر از دامنه تغییرات سیر کادین در افرادی است که دارای متعارف هستند. به بیان دیگر، به نظر ناممکن است که بتوان با کار در نوبت شب تطابق کاملی به دست آورد.